Size iyi gelmediğini bildiğiniz halde bırakamadığınız neler var?

Merhametim bazen kendi kendimin düşmanı oluyor, biliyorum bana iyi gelmiyor ama bir türlü söküp atamıyorum. Mesela adam geliyor borç istiyor, adım gibi eminim o paranın geri gelmeyeceğine, yine de elim varmıyor geri çevirmeye; çıkarıp veriyorum. "Siz yeryüzündekilere merhamet etmezseniz, göktekiler de size merhamet etmez" ayeti hep kulaklarımda çınlıyor, sanki elimi kolumu bağlıyor. Bu duygu beni yıpratıyor, suistimal edildiğimi görüyorum ama o manevi sorumluluk ve içimdeki o yumuşaklık ağır basıyor. Yani anlayacağınız, kendime zarar verdiğini bile bile şu merhametimden bir türlü vazgeçemiyorum, sanki bu benim imtihanım olmuş.

Valla keyif bağlıyor... mesela çok kahve içiyorum ama seviyorum.. ya da içkiyi bırakıyorum sonra bir şekilde beni landirmasina musade ediyorum.. onun dışında da bir şey yok gibi :))