Mesafe koymak kendini korumak mı, kaçmak mı?

Mesafe koymak bazen kendini korumaktır, bazen kaçmaktır. Aradaki farkı genelde insanın niyeti ve o mesafenin neye hizmet ettiği belirler. Eğer biri sürekli yoruluyor, kırılıyor, kendini değersiz hissediyor ya da sınırlarının ihlal edildiğini düşünüyorsa uzaklaşmak bir savunma biçimi olabilir. Böyle bir mesafe insanın yeniden nefes almasına, düşünmesine ve kendini toparlamasına yardımcı olur. Bu durumda amaç tamamen yok olmak değil, zarar görmemektir. Ama bazen de mesafe, yüzleşmekten kaçmanın daha sessiz bir yolu olur. Konuşmak zor geldiğinde, duygular ağır geldiğinde ya da bir ilişkinin içinde kalmak korkuttuğunda insan geri çekilebilir. O anda rahatlatıcı görünse de, çözülmemiş şeyler genelde olduğu yerde kalır. Bu yüzden mesafe her zaman olgunluk ya da her zaman korku anlamına gelmez. Çoğu zaman ikisi birbirine karışır. İnsan hem kendini korumaya çalışır hem de incinmemek için kaçmak ister. Hangisinin daha baskın olduğunu anlamak için belki de şu soruya bakmak gerekir: Bu uzaklık bana iyi geliyor mu ve beni netleştiriyor mu, yoksa sadece hissetmemek için mi uzak duruyorum?