Neden her şey gösteriş ve dış görünüş olmuş?

Kendinize bu soruyu ne kadar çok sorarsanız, o kadar çok yorulacaksınız: Neden bu şeylere bu kadar önem veriyorsunuz? İnsanlar takip ettikleri ve putlaştırdıkları şeylerde kalsınlar, eğer siz onlardan daha berrak zihinli ve tatmin olmuşsanız, değerlerinize daha yakın olan ve hayatınız için daha sağlıklı ve daha derin olan diğer kaygılarla yaşamaya devam edin.

Bugünkü dünya artık ruhu tatmin etmiyor, bu yüzden insanlar maddiyatın, her şeyin doğrudan tüketiminin peşinden koşuyorlar. Artık kendileri olmaya, hatta başkalarını gerçekten anlamaya bile zamanları yok. Öyle güçlü içsel boşluklar ve eksiklikler yaşıyorlar ki, bu boşluğu doldurmak için maddileştirilmiş bir ideale ihtiyaç duyuyorlar. Bu nedenle, içlerindeki eksikliği görme yoluyla dolduruyorlar. Bu, çok aç olan birinin büyük bir ziyafet sofrası gördüğünde ona doğru koşmasına, ancak oraya vardığında tüm yemekleri ve tatlıları tattıktan sonra hazımsız kalmasına benziyor. Sonra tüm yemeğini kusmak ve kendini arındırmak için bir pınardan su içmeye gitmek zorunda kalıyor. Şu an içinde bulunduğumuz durum bu: Bizi kaynağa değil, görüntüye yönlendiren, açlığın ortadan kalkacağına inanarak büyük miktarlarda yiyip tüketmeye iten bir tür boşluk var. Ama elde ettiğimiz tek şey, sürekli bir tüketim, hazımsızlık, arınma, kısa görüşlü düşünme ve ziyafet yanılsamalarına geri dönüş döngüsü. Kendinize iyi bakın ve tüm bunlara çok üzülmeyin; günümüzde işler böyle yürüyor.