Umudunuz var mı yoksa tükendiniz mi?

Tükendim ve ne yöne gideceğimi bilmiyorum ne yaptığımı bilmiyorum neyi bildiğimi bile bilmiyorum

Sabahları halsiz ve yorgun uyanıyorum herkesin en kötü gününde vardık acı içerisinde tek ve yalnız büyüdüm çok şey yaşadım macera kaos gerilim korku filmlerine örnek olacak kadar yaşadım

Herkesi tanıdım her şeyi gördüm kaçmak istedim kendimi odama kapattım eve kapattım yine de olmadı hayat devam ederken dışarı çıkıp direnip savaşmak zorundayız ama o kadar tahammülsüz oldum ki ve daha genç sayılabilecek bir yaştayım

Çok yıprandığımı hissediyorum düşenin dostu olmazmış bu doğruymuş kafama göre birini bulsam evlensem diye düşündüm ama kafama göre biri de çıkmadı yani karakteri bozuk insanlardı ki yaş para meslek dış görünüş önemsemedim direkt karakterden elemek zorunda kaldım

Ne olacak bilmiyorum ne bugüne ne yarına umudum var boşa geçmiş bir ömür

İnsanlardan da nefret ediyorum yalnızlık çok huzur veriyor aslında da işte bilmiyorum

Bazen tükendiğimi hissediyorum ama sonra küçük bir şey bile umudumu yeniden alevlendiriyor. Tamamen bitmiyorum aslında, arada dinleniyor sadece.