Sizi hayal kırıklığına uğratan en büyük şey neydi, neler yaşadınız?

Ben ona bela falan okumadım sen de okuma dönüp dolaşıp seni bulur. Gönlüm ferah vicdanım da rahat ama aklım değil. Onca zamanıma emeğime mi yanayım sürekli onu korumaya geçen yanıma mı sonunda beni düşürdüğü duruma mı yoksa bir açıklama bile yapmayıp belki de bir haltlar yiyip bunu açıklayacak cesareti bulamayıp suçu bana yükleyip gitmesine mi? Yani ben sürekli rüyama girmesinden de sıkıldım zamanında bana kendimi değersiz hissettirip görmezden gelmesine rağmen direnmekten de yoruldum. Sürekli geçmişi düşünüp onun hayatından tamamen çıkmamdan ve hala ulaşmasını beklememden ama ulaşacak yol bırakmamamdan ve gerçekten seven insanın bir şekilde ulaşabileceğini düşünmekten. Ve hala dönmemesi bi özür bile dilememesi ve buna ihtiyaç duymam, karışık işte ama ucu bana dokunuyor hep

Ben yinede canının yanmasından taraf değilim onca şeye rağmen yine de kıyamıyorum. En azından aldatıldığını öğrenmişsin netleşmiş. Belirsizlik insanı mahvediyor zaten. Evet anlatılmaz yaşanır ve bir daha yaşamazsın umarım dediğin gibi hep mutlu olursun

Ben karakter olarak böyleyim hep bu sadece ona dair değil konuşmayı kestiğim yakın arkadaşlarıma da tavrım bu şekilde. İstediğim o değil zaten ölsem de barışmam. Tek isteğim bana tüm gerçekleri anlatması artık kaçmaması ama yapmadı ve ben tekrar ayağına gidemem gurursuz gibi

En azından kendisinden öğrenmişsin benim iki yıl oldu ses yok

Ne yapmam gerekiyor gidip kendisine tekrar mı yazmam gerekiyor gerçekleri anlatsın diye baskı mı kurmam gerekiyor

Ondan sonra karşıma o kadar çok düzgün insan çıktı ki elimin tersiyle ittim.

Kimseyi yara bandı yapamam

Bu benim yapabileceğim bir şey değil be şu an kendimi değersiz veya ondan önemli hissetmiyorum olay bu değil ki? Ben neden terk edildiğimi bile bilmiyorum

Ben başkasıyla konuşursam yine aklıma eskisi gelir bu karşı tarafa haksızlık ve ben bir ilişkiye başlamaya hala hazır hissetmiyorum bir süre de hissedemem

Bu hissi bildiğini pek sanmıyorum

Hayatım boyunca beni hep oyalayip önümü kestiler bunu yapcaz etcez diyip hiçbir şey yapmadılar elimde olan yeteneklerimi de görmemezlikten gelip küçümsediler ve beni zor zamanım da anlamadılar

Maalesef çok cahiller sanat okumak istiyordum ailem istemiyor şu an da bilmiyorum ne hedeflemek istediğimi

Alanya liyim sanat para kazandırmıyormuş elde tutulabilen bir meslek de değilmiş utanç vericiymiş Tıp kazanamadım diye de cahil ve aptal oldum evde

Keşke herkes senin gibi düşünse daha çok şey yaptılar da anlatmak istemiyorum... Boşa giden hayat