Derdinizi paylaşmayı sever misiniz?

Sevmiyorum artık. Dinleyenlerin ya umrunda olmuyoruz ya da keyifleniyorlar ya da bana ne diyorlar, bana ne anlatıyor diye sıkılıyorlar belki de, insanların iç sesini duymak mümkün olmasa da hissetmek pek tabii mümkün , hiç yüzünü görmesen de , duymasan da sesini mümkün. Destanlarla kendini ifade edip vakit tüketeceğine insan kendine yardım etmeyi bilmeli, bunun için bir çok kaynak var, umrunda olmadığımız kişilere kendimizi anlatmak nafile , çözüme de ulaştırmıyor insanı..

Aslında derdin çözümü o derdi yaşayanın içinde, aslında derman biziz, kendimiz gibi aziz kalplere, bizi anlamayan, kibarlığına dinleyip iki satır karalayan ya da bizi bizden etmek isteyenlere boşuna anlatıyoruz kendimizi, boşu boşuna, daha doğru kaynaklar var, dert değil ilacız aslında kendimize, ah bunu bir görebilsek hayat daha tatlı olurdu o zaman. Boşu boşuna dedim ya şu çaldı dimağımda. Belki düşüncelerimle ters bu şarkının sözleri lakin yine de paylaşacağım, belki de düşüncelerime katılıyor bu şarkının sözleri🥳

"Her yüze güleni biz dost bildik"