Karşımdakini ne anlayabiliyorum, ne anlatabiliyorum kendimi ne yapmalıyım?

Bazen insan ne karşısındakini anlayabilir ne de kendini anlatabilir. Bu çoğu zaman gerçekten duygusuz olmak değil; yorgunluk, hayal kırıklığı, uzun süre bir şeyleri içinde tutmak ya da zihinsel tükenmişlik olabilir. “Bir duygum yok” demek aslında bazen fazla şey yaşayıp artık hissedememek anlamına gelir. Önce kendine dürüstçe şunu sorman gerekir: Son zamanlarda beni en çok ne kırdı? En çok ne yoruyor? İnsanlardan mı uzaklaştım yoksa kendimden mi? Konuşmak istemiyor muyum, yoksa anlaşılmayacağımı düşündüğüm için mi susuyorum? Bazen sorun anlatamamak değil, insanın önce kendi içinde ne olduğunu anlayamamasıdır. Duygularını hemen isimlendirmeye çalışma. “Üzgünüm” diyemiyorsan bile “İçimde bir ağırlık var” diyebilirsin. Bu bile bir başlangıçtır.
Herkese anlatmak zorunda değilsin. Sadece güvendiğin birine küçük bir cümle kurmak bile yeterli olabilir: “Son zamanlarda kendimi garip hissediyorum.” İnsan bazen sadece duyulmaya ihtiyaç duyar. Kendine de biraz boşluk tanı. Sürekli güçlü görünmeye çalışmak insanı zamanla hissizleştirir. Eğer bu boşluk hissi uzun zamandır devam ediyorsa bunu hafife alma. Bu bazen sadece geçici bir ruh hali değil, tükenmişlik ya da daha derin bir içsel yorgunluk olabilir. Belki de şu an ihtiyacın olan şey cevap bulmak değil, önce gerçekten ne hissettiğini fark etmektir.