Sence insanı en çok kim değiştirir; kendisi mi, hayatına girenler mi?

İnsan dediğin, sabit bir taş değil; akarsuyun içindeki bir gölge gibidir hem kendinden doğar, hem dokunduğu her şeyden şekil alır.
Kimi zaman insan, kendi iç sesinin yankısıyla değişir. Geceyle baş başa kaldığında, kimsenin görmediği o kırılma anlarında… Kendi kendine verdiği sözlerle, tuttuğu ya da tutamadığı kararlarla yoğrulur. İnsan, en derin dönüşümünü çoğu zaman kendi sessizliğinde yaşar. Ama sonra biri girer hayatına. Bir bakış, bir söz, belki bir gidiş… Ve sen fark etmeden, içindeki dengeler yer değiştirir. Başkasının varlığı, aynaya tutulmuş bir ışık gibi, sende saklı kalan yanları görünür kılar. Kimi insanlar seni büyütür, kimileri eksiltir; ama her biri seni başka bir “sen”e yaklaştırır. İnsan kendini değiştirir, ama çoğu zaman bir başkasının dokunuşuyla bunu fark eder. Çünkü insan, hem kendi hikâyesinin yazarıdır… hem de başkalarının bıraktığı cümlelerin toplamı.

İnsanı en çok değiştiren şey aslında tek bir taraf değildir; hem kendisi hem de hayatına giren insanlar bu sürecin parçasıdır. Ama belirleyici olan genelde kişinin kendisidir. Hayatına giren insanlar sana yeni bakış açıları kazandırabilir, seni etkileyebilir, hatta bazı düşüncelerini sorgulatabilir. Özellikle duygusal ilişkiler ve yakın çevre, insanın davranışlarını ve hislerini önemli ölçüde değiştirebilir. Ama bu değişimin kalıcı olup olmayacağı, kişinin kendi farkındalığına bağlıdır. Yani bir insan isterse yaşadığı deneyimlerden ders çıkarır ve değişir, isterse aynı kalmayı da seçebilir. Aynı olay iki farklı insanda tamamen farklı sonuçlar yaratabilir. Bu yüzden hayatına giren insanlar “tetikleyici” olabilir, ama asıl dönüşüm kişinin kendi iç dünyasında gerçekleşir.

İnsanı acı değiştirir. Canın yanar ve bundan kurtulmak için çözüm ararsın. Bazen yardım ararsın, kurtarıcı beklersin. Bazen de fark edersin ki sendeki yeteneklerle bu iş olmayacak. Eksiklerin var ya da geliştirmen gereken şeyler var, para lazım falan. İnsan okudukça, öğrendikçe, geliştikçe eski düşüncelerinin yerini yenisi alır. Haliyle olaylara bakışı ve tutumunda değişiklikler olur. Böyle hiç değişmemiş insanlar görürseniz bilinki konfor alanından hiç çıkmayan ot gibi tiplerdir.