Kafaya takmamayı başarabiliyor musunuz?

Yaşın verdiği kafa ile artık kafaya takmamayı tamamen öğrenmek kolay bir şey değil ama zamanla gerçekten değişebiliyor. Eskiden her şeyi daha fazla içime atar, daha çok düşünürdüm; küçük şeyler bile uzun süre aklımda kalırdı. Ama artık şunu fark ettim: her şeyi kontrol edemiyorum ve her şeye de yetişmek zorunda değilim. Bu düşünce biraz rahatlatıyor insanı. Bazı şeyleri olduğu gibi bırakmayı, her şeye anlam yüklememeyi öğrenince insan daha hafif hissediyor. Tabii bu hiç umursamamak değil; sadece gereksiz yükü taşımamayı öğrenmek gibi. Şimdi daha çok “değer mi?” diye soruyorum kendime. Değmiyorsa da orada bırakmayı seçiyorum.