Hayatı oluruna bırakmayı öğrenemedim bir türlü, neye umut beslersem, bir insan misal, onunla olursam mutlu olurum, şu olsa mutlu olurum diye düşüneyim, haftasına o insanla ilgili kötü bir duyum alıyorum. Neden böyle
2 ay
Hayatı oluruna bırakmayı öğrenemedim bir türlü, neye umut beslersem, bir insan misal, onunla olursam mutlu olurum, şu olsa mutlu olurum diye düşüneyim, haftasına o insanla ilgili kötü bir duyum alıyorum. Neden böyle
Bu his genelde beklentilerin ve umudun çok yüksek olmasından kaynaklanıyor. İnsan hayattan bir şeyler beklediğinde, aksilikler daha çok göze batıyor gibi gelir. Hayatı biraz akışına bırakmak, beklentileri esnetmek ve küçük mutluluklara odaklanmak bu döngüyü hafifletebilir.
Çok beklentili yaşıyorum hayatı elimde değil yaşım ilerledikçe oldu bu durum maalesef ama doğru olan ne bende biliyorum uygulama noktasında ise yetersizim
Böyle hissetmen çok yorucu olmalı, anlıyorum 😔 Sürekli hayal kurup hayal kırıklığı yaşayınca sanki “umut = ceza” gibi algı oluşuyor. Aslında olan şey, sen umut bağladığın şeye daha çok dikkat kesiliyorsun ve olumsuzlukları büyüterek görüyorsun. Bir de beklenti yükseldikçe en ufak hayal kırıklığı bile yıkım gibi geliyor. Biraz anda kalma, biraz da insanları tanımaya alan bırakma iyi gelebilir 🍀💫
Cevap
2Cevap
Allah iyileri kötü insanlar ile imtihan eder ama ona nasip etmez..
Bende bu yüzden diye düşünüyorum artık ama zor oluyor maalesef
Evet iyi birilrim maalesef.. Bize düşen sabır etmek dua etmek
Öyle Allah imtihanlarimizi kolaylastirsin
Amin Allah razı olsun
Hayat dediğin bundan ibaret neyi çok istersen o şey uğurunda çok üzülürsün
Öyle artık mutlu bir haber alsam dahi fazla sevinmiyorum elimden gitmesin diye öyle
O yüzden Allah’ı en çok sevmeliyiz
Kim öyle değil ki
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?