Zıtlaşmalari nasıl aşiyorsunuz?

Hayırlı günler. Zıtlaşmalar, insanın ruhunda fırtına koparan sessiz bir rüzgâr gibidir. Bazen en yakın dostun, bazen yüreğimizin en derin köşesindeki sevdiğimiz, bazen de ailemiz. Aynı düşüncede olmamak, bir eksiklik değil, ruhun renklerinin dansıdır. Fakat bazı gözler farklılığı savaş ilanı gibi görür; kelimeler kılıca dönüşür, bakışlar duvara. Böyle anlarda durur, nefesimi dinlerim. Sözlerimi savurmadan önce, karşımdakinin yüreğine kulak veririm. Her kelime bir köprüdür; doğru niyetle kurulduğunda, en derin uçurumları aşabilir. Zaman verir ruhlara; bazen en güzel cevap sessizliktir, bazen de sabır. Farklılıklarımızı kabul etmek, onları yumuşatmak değil, onlarla bir tablo oluşturmaktır. Sert kelimeler geçmişin yükünü taşır; affetmek ise geleceğe açılan penceredir. Ve sonra fark ederim ki; en büyük huzur, en çok çatıştığımız insanlarda gizlidir. Çünkü zıtlık, doğru bakışla sevgiye, savaşı ise hikâyeye dönüştürür. Ruhlar böylece buluşur, fırtınalar diner, ve biz, farklılıklarımızla birlikte güzel olduğumuzu anlarız.⚘️⚘️⚘️

Hoş geldin. Baktım olmuyor , anlatamıyorum tamam sensin diyip konuyu kapatıyorum çoğu zaman. Yani eyvallah çekiyorum. At gözlüğü takan , kendi doğrusunu doğru sanan , tartışmaya kapalı biriyle ne kadar konuşursan konuş boşuna. Kendini yorarsin ancak.