Kendini toparlamak dediğin şey; parçalarını birleştirmek mi, yoksa bazı parçaları sonunda kaybetmeye razı olmak mı?

Aslında toparlanmak dediğin şey, bazı parçaların artık çöp olduğunu kabul etmektir. Hepsini birleştirmeye çalışırsan ortaya yine o bozulan, dağılan şey çıkıyor; bir anlamı kalmıyor galiba. İnsan, canı yanınca her parçasını kıymetli sanıyor ama toparlanırken görüyorsun ki bazı huylar, bazı anılar ya da bazı "eski sen" halleri aslında seni dağıtan şeyin ta kendisiymiş. O yüzden bence toparlanmak, o parçaların bir kısmını çöpe atacak cesareti bulup, elinde kalan sağlamlarla eyvallah diyerek yola devam etmek. Eksik kalıyorsun ama en azından artık dağılmıyorsun. Mevzu bu.