Kimseyle muhatap olmayı istememek narsistlik midir?

Hayatta gördükleri, duydukları onu aşırı seçici olmaya itmiştir. Anlayanı olmadığını düşünebilir ya da çok değer verdiği biri kalbini kırmıştır ondan sonra insanlara güveni sorguluyordur. Çok fazla nedeni var Narsist diyerek yaftalamamak lazım.

Ayrıca mesafe herzaman iyidir hayat kurtarır. Ben öyle insanları kendime daha yakın görüyorum. Ne demişler yarası olan kendi gibi olanı yarasından tanırmış.

Bazen insanların inzivaya çekilmesi ve kendiyle baş başa kalması gerekebilir. Sonuçta ne kadar toplumsal canlılar olsak da 'aklımızla irademiz' bizim iyiliğimiz için tekilliği tercih edebiliyorlar. Narsistlik daha çok ''Kimse bana layık değil / Kimseyle denk değilim / Ben hepinizden daha üstünüm'' cü olmaya doğru evrildiği bir sistem gibime geliyor.

Narsistlik değil. Güvensizlik duygusu. Ya da değmezlik duygusu. Bu zamana kadar emek verdiğin herkesin gittiğini görmek yeniden birilerine emek harcamayı gereksiz kılıyor olabilir. İlla sevgili değil arkadaşlık konusunda da olabilir bu. Bende de boyle...