Yarım kalan aşkı unutamıyorum, o başkasıyla hayat kurar diye korkuyorum, ne yapmalıyım?

saçma geliçek ama aşamıyorum. Sokakta yürürken başka bir erkeğin gözüne bakmak istemiyorum yanlış anlar diye. Kalbim sıkışıyor gözlerim ağlamaktan kurudu her gün kendimi oyalıyorum ama gün sonunda onu düşünüyorum. İçimdeki boşluk hissi hep kalıcak gibi. Başkasına da haksızlık yapmak istemiyorum

6 ay

Bana göre bir insan bir kere gerçekten aşık olur o yüzden bunun adına aşk mı dersin takıntı mı fark etmiyo. Kendi hayatımı dolu tutmaya çalışıyorum. Üniversiteye gidiyorum, spor yapıyorum, arkadaşlarımla eğleniyorum. Yani oturup hayatın geçmesini beklemiyorum ama içimdeki boşluğu ne yapsam dolduramıyorum. Sen hiç böyle bi şey yaşadın mı? Yardımcı olabilir misin?

Anladım ama ben zaten aşkı aramıyorum hayatıma anlam katan ve yüreğimi ısıtan kişi oysa ne yapabilirim? Peki sen gerçek aşkı buldun mu?

Sende öyle görmüşsün birini sen nasıl aştın

Yani aslında aşka kapıyı kapattın çünki onunla olamadığın için

Hiç arada ağlama isteği gelmiyor mu? Sanki aştıktan sonrada üzüleçekmişim gibi hissediyorum