Neden önyargılardan kurtulamıyoruz?

Şimdi soru başlığına bakıyorum, "Önyargı" bir de açıklayıcı resim var. Şimdi bu resme bakılınca önyargı mı yapmam gerekiyor?

Önyargı nedir? bir kişi, grup veya durum hakkında yeterli bilgi, deneyim veya kanıt olmaksızın, peşin hükümle (olumlu veya olumsuz) geliştirilen tutum ve inançtır.

Bir insan neden Önyargılı davranır? Ya çok biliyordur, ya da çok bildiğini sanıyordur.

Önyargı aslında bir tahmindir, bakarsın edersin kafanda kurarsın, bir şeylere benzetirsin bir sonuç çıkarırsın. Her önyargı yanlış değildir, bazen önyargı dediğin şey korunma içgüdüsüdür. Bazen de bir şeylere aşırı benzetmektir.

Şimdi bu resimdeki kişi bacaklarını neden 100 kişiye gösterme ihtiyacı duyar?

Bir kadın bunu farklı düşünür, bir erkek bunu farklı düşünür. Burada önyargı değil farklı bakış penceresi vardır. Biri Elma görür Diğeri Armut görür. Bir diğerini neden öyle gördün diye suçlamasın.

Neden önyargıdan kurtulamıyoruz? Önyargı yapmasak yem olma ve zarar görme ihtimali de var. Ya da karşıdakinin zarar görme ihtimali...

Çok mu teknik açıklama oldu acaba?

Çünkü çoğu insan hala daha kendini tanımak yerine başka fikirlere inanıyor.
Başkalarının belirlediği kalıplaşmış düşüncelerde çıkılmıyor , unutmak bile istenmiyor.
Tanınmayan , bilinmeyenler bile kötü yaftası yiyor.
Yanlışlar doğru , iyiler kötü yapıldı.
Bunu kabul etmediğini söyleyenler bile dilsiz oldular.
Suçlu hep cinsiyet üzerine atıldı.
Erkelerinizi düzgün yetiştirenler diyenlerle , düzgün adamları sıkıcı bulanlar nedense hep aynı kişiler.
Çelişki içindeyiz ama bunu kabul etmek istemiyoruz.
Adalet istiyoruz ama bir başkasına adil olamıyoruz.
Bencil olana özgüvenli diyoruz , bir başkasının hayatına müdahale ettiğimizin farkında bile değiliz.
Kötü olanı iyi yapabileceğimize o kadar inanmışız ki , kişi kendinin kötü olduğundan bi haber.
Kişi yapamadıklarını aramaktan vazgeçerse belki o zaman önyargıdan kurtulabilir.
Çünkü kendini tanıyan biri ne istediğini , neye inanması gerektiğini , ne istediğini , kime güvenmesi gerektiğini bilen biridir.

İnsanların yargılamalarını kişisel algılamamak ve fazla ciddiye almamak gerek. İyi niyetli olabilirsin ama karşındakinin kötü niyetini ve önyargısını kontrol edemezsin.

İnsanlar bir şeyleri yorumlamaya çok meraklı. Belki duyduğu, gördüğü bir şey nedeniyle ya da karşısındakinin kıyafetinin çağrıştırdığı bir şeyle farklı düşüncelere kapılabilir. En basit örneği kapalı bir kadın namus timsali sayılabilirken açık birisi dinsizmiş gibi görünebilmesi gibi.

Kurtulamayız toplumumuz bu meraklı tavrı değiştirmedikçe kurtulamıcaz herşeyi merak edip eleştirmeden önce yargılıyoruz sorun orada

Bu zamana kadar ön yargılı olmadım. Tanımadığım kişiler hakkında yorum yapmak saçmalıktır. Kimsenin kimseye karşı yargılama yapma hakkını kimse vermiyor. Başkaları için düşüncelerinizi dilinize vurmayın sadece düşüncelerinizle o düşük İQ nuzda saklayın

Kolayına o geliyor çünkü.
Empatiyle, anlayışla kim uğraşacak?

Ben ön yargıli degilim ama insanlarin on yargili olma nedeni kolaya kacmalari bir insani tanimak icin emek ister onu da cabalamak istemez dar ve sabit fikirli olduklarindan. Bakis acisi degismesi gerekiyor.

İnsan aklı tanıştğı bir kişiye nasıl davranması gerektiğini önyargıları ile karar verir. Misal sen külotlo çorap giyip fotoğraf atmışsın ben ne diyim şu an? Sorunla fotoğraf hiç uyumlu değil. Ve ben seni önyargıyla davranarak bi yorum yapacam. Yani senin görüntün neyse önyargım da o biçimde şekillenecek

Bu fotoğraf koyarak herkes de bir yargı oluşturdunuz

Yani ister istemez insan acaba niye attı

Acaba çok mu istekli

Acaba aranıyor mı diye kafasından geçirir

Şimdi şeyini çekip atan adam da aynı şeyi dese bize çok on yargılisiniz, ben aslında o niyetle atmadım dese kime neyi nasıl açıklayacak, sen bile bir yargı oluşturursun, on yargıdan muzdarip olan sen bile 😀

Çünkü öyle yetiştirilmişiz Başka bir şey değil kadın ya da erkek çıplak gezen olur yani veya tam tersi kapalı gezsen ne olur Sonuçta o da bir insan