Asil insan her tartışmaya girer mi?

Asil insan her tartışmaya girmez; her duyduğuna cevap verme ihtiyacı hissetmez. Çünkü bilir ki her söz, her mesele tartışmaya değmez. Gereksiz kavgaların insana bir şey kazandırmadığını, aksine insanı yorduğunu fark etmiştir. Bu yüzden çoğu zaman susmayı, geri çekilmeyi, büyütmemeyi seçer. Bu bir zayıflık değil, aksine kendine olan güveninin ve olgunluğunun göstergesidir. Ama konu kendisi ya da sevdikleri olduğunda işler değişir. Haksızlığa sessiz kalmayı kabul etmez. O noktada susmak yerine konuşmayı, geri durmak yerine duruş sergilemeyi seçer. Bazen bu yüzden istemeden tartışmanın, hatta kavganın içinde bulur kendini. Çünkü onun için önemli olan haklı çıkmak değil, doğru olanı savunmaktır. Asil insan bilir ki gerçek güç her kavgaya girmek değil, hangi kavgaya girmeye değer olduğunu bilmektir. Gerektiğinde sakin kalır, gerektiğinde ise dimdik durur. Ne her rüzgârda savrulur ne de her fırtınadan kaçar. Çünkü asalet, sadece susabilmekte değil; doğru zamanda, doğru yerde sesini yükseltebilmektedir.

Her tartışmaya girilmez ya. Örneğin celal şengörün kendi dışkısını kaç defa yediği tartışılma bktan tartışma. Sonuç olarak yemiş. Bitti, ayrıca bize ne elin adamının yediği bklardan der geçerim. Öyle bir tartışmaya girmeye gerek yok.

Haklı veya haksız olmanın bana fayda sağlamadığı tartışmalara girmem. Cahillere laf anlatmak zor çünkü

Asil insan konuşmayı becerebiliyorum diye her lafa koşturmaz susmasını bilir Ve dahası Asel insan kavgada belli olur çirkefleşiyorsa ucuz ruhlu bir iptir o ama kavgadan çirkefleşmeden sessizce Kapıyı kapatıp çekiliyorsa Asil insan odur