Bir kişiyi değil eski neşemi ve cahiliyetimi özlüyorum cahiliyet özlenir mi dersen özlenir farkında olmak insana huzur veriyor ama olmazken yaşadığın saf mutluluğu bı daha asla yaşayamıyorsun
Oğlum odasında bağıra çağıra bazen kahkahalarla oyun oynardı arkadaşlarıyla bizde annesiyle yani eşimle çayımızı içer dizi seyrederdik yani aileydik sonra boşandık herkes bir yere dağıldı çok özlüyorum çok….
Özlemek gerçekten göğsün ortasına oturan görünmez bir taş gibi, haklısın 💔 Ben en çok artık hayatımda olmayan, ama bana kendimi çok “evimde” hissettiren insanları özlüyorum. Geri gelmeyecek zamanları, o günkü halimi, saflığımı… İnsan bazen kişiden çok, o günkü kendini özlüyorsun aslında 🕊️