Zihniyetiniz ve hayata bakış açınız daha çok negatif mi yoksa pozitif mi?

Genel olarak hayata hep pozitif bir bakış açısıyla yaklaşırım. İnsanlara karşı iyi niyetli olurum, olayların güzel tarafını görmeye çalışırım ve çoğu zaman her şeyin düzeleceğine inanırım. Bu yönüm aslında bana güç verir; zor zamanlarda ayakta kalmamı, umudumu kaybetmememi sağlar. Ancak her şeyde olduğu gibi bunun da bir bedeli oluyor. Sürekli pozitif bakmaya çalıştığım için bazen gerçekleri görmezden geldiğim ya da insanların niyetlerini fazla iyi yorumladığım oluyor. Bu da zaman zaman hayal kırıklığı yaşamama ve zarar görmeme neden oluyor. Herkesin benim gibi düşünmediğini ya da benim kadar iyi niyetli olmadığını kabullenmek kolay olmuyor. Bu yüzden bazı durumlarda kendimi korumakta geç kaldığımı fark ediyorum. Yine de tamamen negatif bir bakış açısına sahip olmak istemem. Pozitif olmak benim doğamda var ama artık bunu biraz daha dengeli hale getirmeye çalışıyorum. Yani hem iyi niyetimi koruyup hem de daha gerçekçi olmayı öğrenmek istiyorum. Çünkü hayat sadece iyi niyetle değil, aynı zamanda sınır koyabilmekle de daha sağlıklı ilerliyor.

Negatifleştirme veya pozitifleştirme yapmıyorum. Olanı olduğu gibi kabul ediyorum. Çok dokunup sürece müdahale etmeyi sevmiyorum.

Dönem dönem mutsuzluk bana pay edilmişse, sorgulamam yaşarım ki, ben eğlenmeyi beceririm. En mutsuz anımda bile, eğlenceli anlar yaratabilmem, bence büyük bir meziyet. :D