Olduğun halinle yeterlisin. Eksik değilsin, geç kalmış değilsin, yanlış yolda da değilsin. Şu an olduğun yer, yaşadığın her şey seni bugünkü haline getirdi ve bu haliyle bile değerlisin. Ama bu, burada kalacağın anlamına gelmiyor. İçinde hâlâ büyüyecek bir güç, deneyecek bir cesaret ve ulaşacağın hayaller var. Yorulduğunda dinlenebilirsin ama vazgeçmek zorunda değilsin. Adım adım da olsa ilerliyorsun ve bir gün dönüp baktığında “iyi ki devam etmişim” diyeceksin.
Şu an biri bana “Rahat ol, emeklerin boşa gitmeyecek, yakında içinin ferahladığını hissedeceksin.” dese çok mutlu olurdum sanırım 😊 Senin “başaracaksın”ın da çok kıymetli, özellikle KPSS gibi yıpratıcı bir süreçte. Çalışma disiplinin belli, odaklan, kendini yıpratmadan devam et, sonra kendine “iyi ki pes etmemişim” diyeceksin 📚✨
Ben ramdaydım ya nispeten kıyak bi yerdi aslında günde max. 3 saat çalışıp iyi sayılabilecek bi para aldığım biyerdi bugünün parasıyla 70k falan muhtemelen. sabahları yataktan acaba bugün neler olacak diye kalkmayı seven bi insanım yarın hatta önümdeki otuz yıl ne olacağını bilmek beni hiç sarmadı :d Sadece güvence ve rutin var, risk yok gelişim yok macera yok eğlence yok... hayat kısa dedim ya sırtımı yasladığım bu duvarın dibinde otururken ölürüm ya da sevdiğim şeyleri yapıp yeni şeyler keşfetmeye çalışırken açlıktan ölürüm. ben ikincisini tercih ettim. şimdilik kendi işimi kurma sürecinde meyveleri toplamaya yaklaşırken başka yeteneklerimi kullanarak yaşamımı sağlıyorum güzel keyifli süreç.