Kalbinizde çok kırık var mı?

Alışır ya da etkilenmez sanmıştım ben kırılmayacak yer kaldığında fakat öyle değilmiş.

Her defasında insan aynı yerden kırılabilir mi? Kırılabilirmiş.

Ve kötü olan ne biliyor musunuz? İnsan alışmıyor bu duruma.

Ben alışır demiştim. Seneler boyunca kimseye (arkadaş olarak) yakın hissetmedim. Hep bi darbe yerim diyerekten temkinli yaklaştım, gitme ihtimalini hatırlattım kendime. Fakat fark ettim ki, insan kendine verdiği sözüde unutabiliyormuş şayet gönülden kendiliğinden bir bağ kurmaya başlamışsa. Ve yine, yeniden unutmuşum insanların gitmeye meyilli olduğunu. Terk etmek ne kadarda kolaylarına geliyor zira kalmak ağır ve zor geliyor. Halbuki şu kısa hayatta hesap kitap yapmayacak kadar olmalarını dilemiştim. Beklentiler içinde boğuşan bu insanlık her ilişkide bir sıfır geriden başlıyormuş ve her ne yaparsa yapsın bu sıfır sıfıra denk kalıyormuş. Vakti dolduğunda yine bir sıfır geriye düşüyormuş.

Yani, bir insanın hayatında sıfıra sıfırdan daha fazla yer edinmiyormuş. Kırıklarım var, alışmaya başlamışken yine insanoğlunun hayal kırıklığı ile baş başa kaldım.

Yinede küllerimizden doğuyoruz efenim zira hayat her şeye rağmen devam ediyor, bakınız dünya halen dönüyor, güneş halen batıyor ve yıldızlar halen karanlıkta kendini gösteriyor. Bizde öyle olacağız, yinede parlayacağız hatta belki bi önceki günden daha fazla 🌟

Evet son üç yılda param parça oldu.