Aceleci bir insan mısınız?

Ben de biraz öyleyim açıkçası… her şeye yetişmeye çalışırken aslında hiçbir anın tadını çıkaramıyoruz gibi geliyor. Bazen fark ediyorum; video 2x, düşünceler 3x, hayat zaten hızlı… sonra içimden “bir dur” diyorum kendime. Çünkü bu acele hali insana verimlilik gibi geliyor ama aslında zihni yoruyor.
2x hızda video izleme konusu da gerçekten çok masum değil. Araştırmalara göre sürekli hızlı içerik tüketmek beynin odak süresini kısaltabiliyor, sabırsızlığı artırıyor ve bilgiyi uzun süreli hafızaya atmayı zorlaştırıyor. Yani o an “çok şey öğrendim” gibi hissediyoruz ama bir süre sonra çoğu uçup gidiyor. Bir de sürekli hızlandırılmış içerik izleyen kişilerde normal hız “yavaş” gelmeye başlıyor, bu da günlük hayatta bile tahammülü düşürebiliyor.
Ben kendimde şunu fark ettim; acele ettiğimde aslında bir yere yetişmiyorum, sadece içimdeki huzuru kaçırıyorum. O yüzden bazen bilerek yavaşlatıyorum kendimi… videoyu normal hızda izlemek, birinin anlattığını bölmeden dinlemek, markette bile sakin hareket etmek gibi küçük şeyler iyi geliyor.
Yani bence mesele aceleci olmak değil de, o aceleyi fark edip dengeleyebilmek. Çünkü her şey hızlandıkça insan biraz kendinden uzaklaşıyor gibi… biraz yavaşlayınca hayat daha anlamlı oluyor gibi:)