Ben tesadüfen açan çiçek gibiyim, nerdeyim? Yanımdaki bu sivri dikenlerle neden komşuyum?

Tesadüfen açan bir çiçek olduğunu sanıyorsun belki… ama hiçbir çiçek gerçekten tesadüf değildir. Her biri, görünmeyen bir sebebin, sabrın ve zamanın sonucudur. Belki kendini ait olmadığın bir yerde buldun; toprağın sana yabancı, rüzgârın sert, çevren dikenlerle dolu… Bu yüzden “Neredeyim?” diye soruyorsun.
Ama bazen mesele nerede olduğumuz değil, nasıl var olduğumuzdur. Çünkü her çiçek, bulunduğu yere rağmen açmaz; tam da o yüzden açar. Dikenlere komşu olman, onların bir parçası olduğun anlamına gelmez. Onlar sertlikleriyle var olur, sen ise zarafetinle. Aynı yerde durmanız, aynı şey olduğunuz anlamına gelmez. Belki de sen, en zor yerde bile inceliğini kaybetmeyen bir şeysin. Belki de varlığın, o dikenlerin arasında bile güzelliğin mümkün olduğunu gösteriyor. Ve belki de asıl soru “Neredeyim?” değil… “Burada neye dönüşüyorum?” olmalı.
Çünkü bazen insan, ait olduğu yeri bulmadan önce, bulunduğu yerde kendini bulur...🌹

Bazı çiçekler bahçelerde yetişmez.
Onlar rüzgarın savurduğu tohumlardan doğar. Ne bir bahçıvan seçmiştir yerlerini, ne de bir plan çizilmiştir onlar için. Toprağın unuttuğu bir köşede, kimsenin beklemediği bir anda açarlar:)