Uyudunuz mu ayooll?

Vakti zamanında, dünyanın henüz genç olduğu çağlarda, insanlık diğer tüm ırklardan üstün kabul edilirdi. O dönemde dünya yalnızca insanlara ait değildi; elfler ormanların derinliklerinde yaşar, periler çiçeklerin ve rüzgârın arasında dans ederdi. Dağların doruklarında ejderhalar uyur, nehirlerin kıyılarında mitolojik yaratıklar dolaşırdı. Her ırk kendi topraklarında varlığını sürdürür, dünya büyülü bir denge içinde yaşardı.

İnsanların krallığı ise hepsinden daha güçlüydü. İnsanların kralının yedi oğlu vardı ve yedincisi diğerlerinden farklıydı. Saçları ateş gibi kızıl olduğu için ona Kızıl Prens derlerdi. Cesaretiyle tanınır, savaş meydanlarında korku nedir bilmezdi.

Bir gün gökyüzü karardı. Tanrılar, kaderi belirlemek için bir zar attılar. Zar düştüğünde, tanrıların kararı dünyayı ele geçirmek oldu. Bunun üzerine tanrılar, göklerden ordularını yeryüzüne indirdi. Yıldırımların arasında dev savaşçılar, gölge yaratıklar ve göksel canavarlar dünyaya doğru ilerledi.

Krallıklar korkuya kapıldı. Elfler ormanlarına çekildi, periler saklandı, diğer ırklar kendi diyarlarını korumaya çalıştı. İnsan krallığı da büyük bir tehlikenin içindeydi.

Tam o sırada Kızıl Prens ortaya çıktı.

Prens, tanrıların ordularına karşı tek başına yürüdü. Kılıcını çekti ve göklerden inen o devasa orduya meydan okudu. Günlerce ve gecelerce süren savaşta, gökler ateşle, yer ise çelikle doldu. Kızıl Prens, bir insanın taşıyabileceğinden çok daha büyük bir güçle savaştı.

Sonunda, tanrıların ordularını yenmeyi başardı. Büyük bir mühürleme büyüsüyle onları dünyanın derinliklerine, yerin dibine hapsetti. Dağların altına, karanlığın en derin yerine.

Fakat tanrılar bu yenilgiyi affetmedi.

Öfkeye kapılan tanrılar, Kızıl Prens’e gazaplarını indirdi. Onu lanetlediler. Zaferinin son anlarında, bedenine taş gibi bir ağırlık çöktü. Yavaş yavaş hareket edemez oldu. Derisi sertleşti, damarları kaya gibi dondu.

Ve sonunda…

Kızıl Prens bir heykele dönüştü.

Rivayete göre o heykel hâlâ bir yerde durur. Bazıları onun dağların arasında olduğunu söyler, bazıları ise yerin derinliklerinde uyuduğunu.

Yıllar geçti. Krallıklar yıkıldı, yeni halklar doğdu, eski ırklar yavaş yavaş unutuldu.

Ama insanlar, Kızıl Prens’i hiç unutmadı.

Çünkü o, tanrılara karşı duran tek insandı.

Ve bazı yaşlılar fısıldar:
Eğer bir gün tanrıların orduları tekrar uyanırsa…
Taşın içindeki Kızıl Prens de yeniden uyanacaktır.

Bir varmış bir yokmuş... Şimdi uyuyabilirsin iyi geceler tatlı rüyalar 🤣😇😴☠️ mışıl mışıl uyu prensesler gibi 🤗 enerjik ⚡uyan zımba gibi amın de yat 😃