Tozpembe hayallerinizden geriye ne kaldı: tozu mu, pembesi mi?

Şimdi insan yaşadığı ve inandığı sürece hiç bir zaman hayalleri mazide olmaz ha belki kimisine göre benim yaşım geçti artık başka şeyler için ama yinede insan hayallerini ve hedeflerini başta belirlediği sürece hic bir zaman için hayaller geç ya da imkansız sayılmaz ama bazen olur ne kadar uğraşırsan uğraş olmaz o işte onda en azından denedin gördün kimisi var denemeden öyle hazır olmasını bekler yani öyle armut düş ağzıma düş hesabı..

Yani bu sorunun cevabına en iyi söyle cevap verilir bence:

Hayallerin için ne yaptın da karşılığında ne aldın hem her şeye rağmen umudunu yitirdin mi olur..

Hem belki bazı hayaller mazi de kalmış olabilir bir insan icin ama yinede insan yeni hayaller kurabilir ve yeni şeyler öğrenmeye açık olduğu sürece insan her zaman hayalindeki şeyi yapamasa bile en azından yeni yeni şeylerde kendini ne kadar iyi olduğunu görebilir.. Hem zaten bu hayatta her zaman için hiç bir şeyin garantisi yoktur ölüm dışında..

Benim en büyük hayalim çocukkendi. Akülü arabam olmasını isterdim hep. Bir kere binebildim sadece. Bizim zamanımızda yokluk olduğu için alamadık. Şimdilerde ise otobüs kullanma hayalim var. Yıllardır çok istiyorum. Kamyon çok kullandım ama bir kere bile otobüs fırsatı elime geçmedi. Hala benim için pembe bir hayal. Bir gün nasip olacak inşallah.

Ne hayali? Hangi hayal :D Ben kendim için hiç hayal kurmadım. Hee benim gibi delikanlı gibi sevecek, sevdimi satmışım dünyayı deyip bir olabilecek insanların varlığına inanırdım. Hayal sayılır mı bilmiyorum ama bu da hikayeymiş onu anladım. Ne tozu kaldı ne pembesi kahverengi her şey :D