İçinizdeki karakterle dışınıza yansıttığınız karakter birbirine benziyor mu yoksa ikisi farklı kişiler mi?

Aslında her insanın özünde "kontrolü kaybetmek"var. Kimse dört dörtlük değil cinnet geçirecek noktaya geldiğimiz zamanlar olur, sinirden ağlayıp kırma noktasına geldiğimiz anlar olur ve herkes bunu saklayabilir. Ben insanların içindeki karakterleri ile dışlarındaki karakterlerinin aynı olduğunu sanmıyorum kimse şeffaflığı kabul etmez, kimse kusurlu olmayı kabul etmez. İnsanlara gösterdiğimiz karakterimiz bizim kusurlarımızın daha kusursuz haliyle vücut bulmuş hali gibi.

Benim demek istediğim tam olarak şu her insanın içinde daha ham, daha kontrolsüz duygular var. Öfke, kırılma noktası, kontrolü kaybetme hissi vs. ama çoğu zaman bunları dışarıya aynı şekilde yansıtmıyoruz. Biraz kendimizi korumak biraz da çevreyle uyumlu olmak için. Yani birinin öfkesini açıkça göstermesi onu daha gerçek yapmaz sadece duygularını ifade etme biçimi farklıdır. Örnek vereyim bazen insanları öldürmek gelir içimizden ama yinede bu tepkiyi bağırıp, çağırarak ya da birşeyleri kırıp dökerek gösteririz.

Zeki insanlarla fikir ayrıcalığı yaşamayı seviyorum hshshs iyi geceler.