Sizce insan kalbi defalarca kırıldığı için mi güçlenir?

Sanki kimsenin kimseyi gerçekten umursamadığı bir dönemde yaşıyoruz. Herkes kendi telaşında, kendi çıkarında, kendi hayatının peşinde. Birinin derdini gerçekten dinleyen, birinin yükünü gerçekten paylaşan insan sayısı giderek azalıyor gibi. Belki de insanlar çok yoruldu; güvenmekten, kırılmaktan, iyi niyetinin karşılıksız kalmasından. Bu yüzden çoğu kişi kalbinin etrafına görünmez duvarlar örüyor. Dışarıdan bakınca umursamaz gibi görünüyor ama aslında kendini korumaya çalışıyor.