Kendinizde en çok sevdiğiniz özellikler neler?

O kadar beklentisizim ki kendimde bunu sevdiğimi sosyal medya illeti unutturmuştu bana. Kendimi ve hayatı seviyorum, üzüntülerimi, hayal kırıklıklarımı seviyorum. Yetinebiliyorum değil fazlasıyım. Bu bakış açımı her şeyden çok seviyorum. Mesela küçüklüğümden beri ısrarla istediğim bir şey olmadı hayatımda ama buna karşı depresyon belirtim yok, zorundalık hissetmeden çok iyiyim. Son zamanlarda (2 yıl) sosyal medyada absürt düzeyde vakit geçirdim. İlişkim de var üstüne nasıl içerikler çıkıyor tahmin edersiniz. Hayata küstüm resmen beklentisizliğimi özdeğersizliğimle eşitledim falan. İlişkime zararlar verdim kendimi sevgilimi yıprattım. Sonra dönüp bakınca bu ben değilmişim ya dedim. İnsanlar (yeni mezun psikologlar dahil ahahah) herkesi kendi üzüntülerine dahil etmeye çalışıyorlar. Ve işin kötü yanı üzüntüden kaçmak ve rahatsızlık duymak normal ve olması gereken zannediliyor. Aksi olmam en sevdiğim özellik, bu kadar değerli olduğunu bilemezdim.