Sürekli çevremdeki insanları kaybediyorum kötü biri miyim acaba?

Hayır, kötü biri olman gerekmiyor. Sürekli insanların hayatından çıkması her zaman “ben kötüyüm” anlamına gelmez. Bazen iletişim tarzları uyuşmaz, bazen beklentiler farklı olur, bazen de iki taraf da farkında olmadan mesafe koyar.

“Fazla empatik” olmak da tek başına sorun değil. Ama sınır koymadan empati yapmak insanı yorabilir. Başkalarının duygularını çok fazla yüklenince hem hassaslaşırsın hem de en küçük mesafeyi bile “beni istemiyorlar” gibi algılayabilirsin.

Birkaç küçük öneri bırakayım:

1. Hemen kendini suçlama.
Birinin “görüldü” atması her zaman bilinçli bir uzaklaşma değildir. İnsanlar bazen yoğun, bazen dalgın, bazen de sadece cevap verecek enerjide değildir.

2. Net ve sakin iletişim kur.
İçine atmak yerine basitçe sorabilirsin:
“Bir şey mi oldu, biraz mesafeli hissettim?”
Bu hem seni rahatlatır hem karşı tarafın niyetini netleştirir.

3. Empati + sınır dengesi kur.
Karşındakini anlamaya çalış ama kendi duygunu da koru. Herkesin ruh halini taşımak zorunda değilsin.

4. Sosyalliği küçük adımlarla artır.

Daha kısa ama düzenli sohbetler

Ortak ilgi alanı olan gruplar

Mesaj yerine bazen kısa sesli not / arama

Yüz yüze küçük buluşmalar

5. Kendini geri çekme alışkanlığını fark et.
Bazen “nasıl olsa gidecekler” düşüncesiyle bilinçsizce sen mesafe koyuyor olabilirsin. Bu bir korunma mekanizması olabilir.

En önemlisi: İnsan ilişkileri iki taraflıdır. Bir ilişkide sürekli kopuş oluyorsa, bu sadece senin karakterinle ilgili değildir. Uyum, zamanlama ve karşı tarafın olgunluğu da çok etkilidir.

İstersen biraz daha açalım: Genelde insanlar senden hangi noktada uzaklaşıyor? Bir tartışma sonrası mı, yoksa yavaş yavaş mı?