Sence sen cennete mi gidersin cehenneme mi 🙄?

Acaba nereye giderim. Mevlam beni nereye layık görür, biliyorum ki O beni cennette ister lakin cenneti de cehennemi de insan kendi seçiyor farkında olarak ya da olmayarak. Hissediyorum Yaradan beni seviyor, tövbemi de kabul etti lakin sevildiğimi hissediyor olsam da Yaradan tarafından cennete gireceğim hususunda emin olamam, kesin cehennemliğim diyerekten de Yaradan'ın rahmetinden ümidimi kesemem. Günah olur cennetliğim ya da cehennemliğim demek, neticede ayetle sabit değil ki benim cennete gireceğim lakin Yaradan'dan dileğim cennete girmek sevdiklerimle, beni sevenlerle ve dünyada da sevdiklerimle ve beni sevenlerle cenneti yaşamak. Amin amin diyorum, belki kabul olur duam. Yaradan'ın beni seviyor olması da cenneti garantilediğimi göstermez ki, Yaradan beni seviyor çünkü öyle büyük ve geri dönüşü olmayan yanlışlar yapacaktım ki hep önüme engeller koydu, karşıma tanımadığım bana nasihat eden güzel bir yürek çıkardı, kıl payı kurtuldum yanlıştan. Sevdiki yardım etti, korudu, sevdiki kurda kuşa yem etmedi beni, şeytan karakterlilerden kurtardı lakin günahlarım da var, beş vakit namazımı kılmıyorum lakin her namaz kılan cennetlik mi, tabii ki kendimi savunmuyorum lakin her namaz kılan da cennetlik değil bunu biliyorum, namaz kılıp bir başkasını küçümseyen, kötülükten beslenenler var, herkesin iyi sandığı lakin şeytan karakterli kişiler var, öyle ki bazı insanlar Müslüman bile değil lakin nasıl ahlaklar, nasıl insanlar, insan olmak dil ya da din işi değil. Hadi namaz kılmayışımı da bir kenara koyayım, günahlarım var benim, canımı çok yaktılar, ben de kötü bir insan oldum, hiç yapmayacağım şeyler yaptım, beni hunharca kıran, bunu planlayarak yapan kişiyi daha fena, daha kötü kırdım, çok ileri gittim lakin biz de anamızın karnından kötü doğmadık.. Beni tanımayıp hunharca, hoyratça yargılayanlar kınayanlar oldu, halbuki kendileri de aynı günaha girdiler, ne ayıp aynı günahı işleyip beni günah keçisi ilan etmeleri, en melek kalpli olduğum dönemlerde kendimi kötü birisi sandım , üzülüyorum o dönemlerime, kendime sahip çıkamayışıma lakin şimdi gerçekten kötüyüm, büyük kötülükler yaptım , aşırı ileri gittim lakin yine de ağrıma gidiyor bundan ötürü kötü ilan edilmek, evet günahlarım var, günahlarımı ortaya dökenler var, beni kafasına göre eleştirenler var lakin neyse ki Yaradan kimsenin gazına gelmiyor, kimsenin dolduruşuna gelmeden beni seviyor, benim kendimi sevmediğim zamanlarımda bile lakin O o kadar adaletli ki sadece sevdiği için kulunu cennete almaz, sevilmekte kurtarmayabilir beni, dilerim yerim cennet olur sevdiklerimle ve beni sevenlerle. Çünkü ben zor yıllardan geçtim, bana yapılan , üzerimde kalan travmalardan ötürü kötü olmayı seçtim , bilip bilmeden beni lanetli, günahkar, kötü olan ediyorlar, kimseyle uğraşamadıkları kadar uğraşıyorlar benimle, kendi yanlışlarına gelince dini kılıflar dini sözler paylaşıyorlar kendilerini anlayacak, bana gelince de kırdığım kalbin sahibi beni affetmedikçe cennet yüzü göremeyecekmişim ben, istiyorlar ki öyle olsun lakin benim Rabbim bana şefkatle bakıyor, çünkü ben taa şuramda, bu satırları yazarken hissediyorum Rabbimin beni sevdiğini, çünkü ben de kendime Rabbimin bana baktığı gibi bakıyorum, şefkatle, kendimi anlayarak, yargılamadan.. En büyük tesellim cennete girip girmemem insanların insafına kalmıyor , bunu biliyorum. Rabbimin adaletine, merhametine bağlı ve benim iyiliklerime de bağlı belki.. Kendime birileri gibi kirli, lanetli gözlerle bakmıyorum vesselam, şükürler olsun, işte o vakit kendi kul hakkıma girerdim. İçimde ümit var, kötü değilim de cahilim ben, yenişemediğim şeyler var, bana kötülük yaptıran takıntılarım var. İşte bunlar da korkutuyor beni. Yine de Rabbimin rahmetinden ümidim var, onun sevgisine tutunuyorum.