0 bile olmayan bir hayatta ben neye tutunacağım ki?

Sana şöyle söyleyeyim. 4 yaşından beri saçkıranla mücadele ediyorum. Gerçekten in*ihar eşiğindeyken bir kız hayatıma girdi 15 yaşında, tüm dünyamı o yaptım. 2 sene güzel sürdü ilişki. 17 yaşında deprem oldu aile şehir değiştirdi ben yine o kızı bırakmadım. Aİleme rest çektim memlekete kızın yanına gittim. Parkta camide yattım. Dükkanlarda rica ederek kaldım. 1 sene bu şekilde o kızla devam ettik. En sonunda kavgalar vesaire zaten oluyordu ama bu sefer kız bana ''kendimi seçtim, sabah uyandım içimde sana karşı bir şey kalmamıştı'' gibi şeyler söyledi. Durumumu düşünebiliyor musun. Aİlemin yanına geri geldim. İş yok, para yok, hastalık zaten kurtulamıyorum, atlatamadığım çok şey var. Tutunacak bir dal bul güzel ciddi bir ilişki kurmaya çalış. Ben öyle yaptım ve şu üstte anlattığım olayı tamamıyla atlattım. Hikayesi aklımda, kendi değil.