Yıllardır yalnızlık, içe kapanma ve psikolojik sorunlarla boğuşan birine dışarıdan ne önerirsiniz?

Yani ben bir şeylerin farkında olan bir kişiyim, kendimi, davranışlarımı… Fakat Lise bittikten sonra sürekli kendimle yaşamaya başladım, neredeyse dışarıya çıkmadım, ailem dışımda kimseyle iletişim kurmadım… Derken ve tabi bunun içinde olan süreçleri de düşünerek. Günün sonunda kendimi, sürekli olarak kendime kızarken buluyorum ve haksız değilim, bunu biliyorum. Fakat sürekli olarak bu şekilde de devam etmemem gerektiğini biliyorum çünkü zaman zaman kendimi üzüyorum. Ve bir şeyleri ise anlatan birisi olmadım hiçbir zaman çünkü bir şeyleri her zaman kendi içimde çözebilen birisiydim. Şu an çözebiliyor fakat adım atmakta kısıtlıyorum kendimi. Belki dışarıdan absürt duruyor ama 4-5 yıldır bu şekilde davranıyorum kendime. Arkadaşım ise yok açıkçası, hani benden kaynaklı belki ama günün sonunda durum bu. Ya da hiç sevgilim de olmadı. Bunlar benim için çok büyük problemler değil belki ama neredeyse herkesten uzaklaşmak, yaşamdan soyutlamak kendini, sanki bir oyunun içindeymişsin gibi olan hisler, kızgınlıklar, kırgınlıklar… derken. Ben gerçekten de afalladım. Ne önerirdiniz, dışarıdan biri olarak. Bunu yazmak istiyorum çünkü yoksa bir şeyleri anlatmadığım ve hep kendi içimde yaşamaya alışık olduğum için fakat adım atma noktasında da bu denli olduğum için şu an… Kısacası bilemedim, yazmak istedim sadece