İnsanları oldukları gibi mi seviyoruz, yoksa zihnimizdeki tasvirleri gibi mi?

Fenomenolojik yorum yapim ajsjs oldukları gibi sevmek imkansız bizdeki özleriyle seviyoruz, bazı özelliklerini paranteze alıyoruz tatlı geliyo ama tanıdıkça soğuyoruz neden? Çümküüü zaman zaman parantezin içine dışından bir şeyler ekliyoruz. Sen bu kadar lanet bir insan mıydın yau diye şaşırıyoruz. Kısmen zihnimizdeki tasvir diyebiliriz ama o tasvir de değişir karşı tarafa göre bu bir sabite değil yani.