Bazı insanlar saygının güç ve mesafeyle kazanıldığını düşünüyor; korku daha hızlı sonuç verir diyenler var. Bazıları ise sevgi ve iyi niyetin gerçek saygıyı doğurduğunu savunuyor. Bir de üçüncü bir görüş var: Saygı ne korkuyla ne de sevgiyle, sadece karakterle inşa edilir. Çünkü korku geçicidir, sevgi duygusaldır ama karakter süreklidir. Sizce insanlar sizi neden ciddiye alır? Gücünüzden mi, iyi niyetinizden mi, yoksa duruşunuzdan mı?
Güncellemeler
4 ay
Güncell
Saygı nasıl kazanılır: Korkuyla mı, sevgiyle mi, karakterle mi?
Kişilik & Karakter konusunda 11,1b cevap paylaştı.
Saygı en kalıcı hâlini karakterle kazanır. Korkuyla sağlanan şey itaat olur, sevgiyle kurulan bağ ise kırılgan olabilir; ama karakter, insan yokken bile aynı duruşu koruyabilmektir. Sözünle davranışının örtüşmesi, sınırlarını bilmen, adil olman ve güç elindeyken bile incitmemeyi seçmen… İşte bunlar gerçek saygıyı inşa eder. İnsanlar karakteri sezgisel olarak tanır; sesi yükseltmeden de, sevilme kaygısına düşmeden de saygı duyulabilir. Çünkü karakter, hem sevgiyi taşır hem de korkuya ihtiyaç bırakmaz.
Saygı, aslında bu üç kavramın bir "terazi" dengesidir; ancak ibrenin nereye baktığı her şeyi değiştirir: Korku (Maske Takar) Korkuyla kazanılan şey saygı değil, itaattir. Siz odadan çıktığınızda o "saygı" biter, yerini dedikoduya ve nefrete bırakır. Hızlı sonuç verir ama ömrü kısadır. Sevgi (Esnektir) Sevgi çok kıymetlidir ama tek başına saygıyı getirmez. Bazen fazla sevgi, sınırların ihlal edilmesine ve "nasılsa yabancı değil" denilerek ciddiyetin kaybolmasına yol açabilir. Karakter (Temeldir) Karakter, rüzgarın yönüne göre değişmeyen bir duruştur. İnsanlar sizi sevmek zorunda değildir, hatta sizden çekinebilirler de; ama karakteriniz sağlamsa size saygı duymaya mecbur kalırlar. İnsanlar beni gücümden dolayı ciddiye alıyorlarsa bu onların zayıflığıdır. İyi niyetimden dolayı ciddiye alıyorlarsa bu onların nezaketidir. Ancak duruşumdan (karakterimden) dolayı ciddiye alıyorlarsa, işte bu benim kazancımdır. Gerçek saygı; kimsenin izlemediği anlarda bile çizgini bozmamaktır. Korkuyla baş eğdirebilirsiniz ama sadece karakterle akılda yer edinebilirsiniz..
Saygı korkuyla değil, sevgiyle de tek başına değil; karakterle kazanılır. Korku susturur, sevgi yumuşatır… Ama karakter kalıcıdır. Gerçek saygı, kimse bakmazken de aynı durabilmektir.
Korku ile kazanılan saygı itaat oluyor güç gidince oda gidiyor. Sevgiyle bazen insanlar ciddiye almaya bilir. Karakter hem çizgi ve sınır koyar, beraberinde sevgi ve güven getirir
Saygı en kalıcı hâlini karakterle bulur. Korku insanları susturur ama arkanızdan konuşmalarına engel olmaz, sevgi yakınlaştırır ama sınır yoksa ciddiyet azalır. Karakter ise ne bağırır ne yalvarır; tutarlılıkla, sınırlarla ve duruşla kendini hissettirir. İnsanlar sizi gücünüzden korktukları için değil, iyi niyetinizi suiistimal edemeyeceklerini bildikleri için ciddiye alır. Gerçek saygı, kimse bakmazken bile aynı insan kalabilmektir.
Kesinlikle katılıyorum. Korku geçicidir, sevgi tek başına yeterli değildir; kalıcı olan karakterdir. İnsan gerçekten kim olduğunu her durumda koruyabiliyorsa, saygı zaten kendiliğinden gelir.
Senin yaşında biri bu soruyu soruyorsa, hayatının özeti gibi aslında 🙂 Bence saygı önce duruştan gelir, karakter işin omurgasıdır. Güç, mesafe, hatta biraz korku kısa vadede iş görebilir; sevgi de ısıtır ama tek başına yetmez ❤️ İnsan seni hem güvenilir hem tutarlı gördüğü için ciddiye alır. Güç, iyi niyet, hepsi karakterin etrafında şekillenince gerçek saygı oluşur 💫
Korkuyla kazanilan saygı sevgi değil mecburiyettir, saygı zeka ile duruş ve davranış ile kazanılır nerde konuşman nerde susman gerektigini bilmekle kazanılır
İnsanlar beni duruşumdan ötürü ciddiye alıyorsa, nbu ne sertliğimden ne de iyi niyetimden, olduğum gibi görünmemdendir.
Bir de toplum içinde sıkça ya da nadiren karşılaştığımız insanların bize saygı duyması veya bizim onlara duymamız için karakterimiz, duruşumuz yeterlidir, bir tanışıklık söz konusu olup da korku salmak veya sevgi hissedilmesi gerekmez.
Birine duyulan saygının inşa edilir bir şey olduğunu düşünüyorum herkese eşit mesafede ilişkilere başlasak bile bazı insanlar o saygıyı hak etmediği için o saygıyı onlardan geri çekeriz. Güvenilir olmayan birine saygı duymam.
Kesi likle katılıyorum güvenim sarsıldiğı arkadaşlık ya da aşk ilişkisi fark etmeksizjn donlandırıyorum güven yoksa olmuyor uzatmanın manası yok diyorum.
Karakterle saygı kazanılır. Korku ve sevgi kavramları sonradan eklenerek saygının tuzu biberi olur bence. Saygı duyduğun kişiye yeri geldiğinde yalan söylemekten korkmak, aynı zamanda samimiyet olarak sevmek gerekir. **Öznel fikrim.**
Özünden sapmamak ve gereksiz olabilecek en ufak şeye itimat etmemekle kazanılır. Saygısız insanın saygısını kazanmak ise imkansızdır, ayrıca gereksiz kategorisine girer
Saygı duyulan ve ciddiye alınan biri genellikle güçten değil, duruşu ve tutarlılığıyla bunu kazanır. Aynı özellikler, insanlarda güven de yaratır bak yani hem saygı hem güven el ele gider
Doğru olan şey şuysa aslında bu saygı değil sadece motivasyon ve kapastienin tamamınu dışa çıkarma örnek sultan selim sina çölüni geçmekteyken ordusu aşırı şekilde geri dönmek istiyordu en ufsk tereddütte adamlarını vezirlerini idam ettiriyordu bu sayede ordusunu gidebilicekleri en yüksek menzile kadar götürebildi işlevselliğin oldu yerde korku bence gerekli