Zafere dair umudunuz var mı?

Bi' dönüm noktasında esir kinim,
İçime çekiyorum rüzgârın serinliğini.
Geriye dönmek istemiyorum ama ileri gidebileceğimden de emin değilim.
Önümde bin yıllık ölüm düşü, giyinmiş alaca karanlıktan gelinliğini.
Bilinmeyen bi' okyanusun dibindeyim, hiç kimse tahmin edemiyo' derinliğini.
Biliyorum bu savaşın ağırlığını, kibritimi çiziktirip, içip gidip soruyorum cephe.
Gençliğimin çalındığını, kayıp cevapları biriktirip biriktirip koyuyorum cebe.
Etrafımın sarıldığını bile bile inat ediyorum, yavaşlayıp alıyorum hedef.
Zafere dair umudum yok ama yine de bu savaştayım, soluyorum nefes.

Ne yaptıysan kendine.
Kaldım kendime, derdim kendime.

Düşüp ıssızlara, derde.
Ararım gökteki yıldızları yerde.
Sen, beni yalnızlığa verme. (yalnızlığa verme)