Sürekli hayattan şikayet edip sorumluluktan kaçan insanlar neden bu kadar çok?

Sabır yoktur azim yoktur beklenti everest hayat ona borçludur ama neyin borcu olduğu belirsizdir kendisi kimseye borçlu değildir zahmetli yollarla işi olmaz kestirme sever o da yoksa zaten bu sistemde uğraşmaya değmez der uzun vadeli plan yapamaz plan yapmayı da sıkıcı bulur çalışmayı sevmez ama bunu tembellik sanmayın o bir isyandır bir işin ucundan tutamadım demez beni harcadılar der kimlerin harcadığı belirsizdir ama harcanmıştır kendini sürekli yanlış anlaşılmış hisseder çünkü kimse onu anlamaya çalışmamıştır daha doğrusu herkes kendi hayatıyla meşguldür ama bunu kişisel algılar insanların çalışıyor olması özellikle tetikler bu kadar çalışmak normal mi diye sorar değildir tabii normal olan koltukta uzanıp evreni sistemi kaderi suçlamaktır özgürlük kelimesini çok sever disiplin kelimesini duyunca içi daralır ben farklıyım der ama farklı olmak için yaptığı tek şey sorumluluktan kaçmaktır kimse onu anlamıyordur hayır herkes seni anlıyor sadece kimse senin yerine hayatını yaşamak istemiyor