Gerçek sandığımız şey kimin işine yarıyor?

Hayat boyunca “gerçekçi ol” denilerek büyütülüyoruz. Hayaller küçümseniyor, sorgulamak fazla bulunuyor, uyum sağlamak erdem sayılıyor. Ama kimse şunu sormuyor: Bu gerçeklik kime hizmet ediyor? Normal diye kabul ettiğimiz düzen, gerçekten kaçınılmaz mı; yoksa tekrar edildikçe doğallaşmış bir kurgu mu?
İnsan bazen şunu fark ediyor: En çok “gerçekçi” denilen insanlar, en az özgür olanlar. Belki de sorun hayal kurmak değil, başkasının gerçekliğini kendi hayatımız sanmak. Peki biz gerçekten gerçeğin içinde mi yaşıyoruz, yoksa bize makul gösterilen bir senaryonun içinde mi?