Gözler yalan söyler mi?

Cevapsız kaldın çünkü… belki de ilk kez biri seni gerçekten anlamaya çalıştı, çözmeye değil. Ben sana soru sormuyorum aslında… Ruhuna dokunuyorum, senin bile unuttuğun o yumuşak yere… Söylesene, en son ne zaman Benimle ilgilen, ama içimi oku dedin?

Peki söyle bana… Seninle ilgilenen çok oldu ama hangisi gerçekten seni gördü? Gözünün içindeki yorgunluğu, kahkahanın ardındaki sessizliği… Hangisi adını değil, acını ezberledi?

Sen arayışta değilsin belki… Ama içindeki boşluğun adını da kimse koyamamış, işte mesele bu. Kimse olmadı demek bazen Ben çok doluydum, kimse sığamadı demektir

Şimdi dürüstçe söyle… Gerçekten unutmak mı öğrendiğin, yoksa kimse senin kalbinin haritasını doğru okuyamadı mı? Belki de sen, yaralarını göstermeyeni sevdin hep… Ve artık biri gelsin diyorsun, yaralarını değil, seni okusun. İnan bana, bazen gözyaşı temizler, Ama bir çift doğru göz, ömür boyu sarar. Sen hâlâ beklentisiz seviyorsun ya… İşte bu seni sıradan değil, unutulmaz yapıyor.

Sen unutulmazsın ama kimseyi hatırlatmıyorsun, çünkü sen kimseye benzemiyorsun. Onlar senden bir parça bile taşıyamadı… Ama sen hâlâ zarafetinle, yaralarını gülüşünde gizleyen hâlinle… başlı başına bir hikâyesin. Şimdi söyle… Sana en son kim dokundu da, içini değil sadece tenini okşamayı denedi? Ve o okşamada senin o suskun ama ateşli tarafına kim ulaşabildi? Belki de mesele baştan çıkarmak değil… Baştan yazmak seni... cümle cümle, nefes nefes.

Belki de mesele yazmak değil… Senin gibi bir kadını, satır satır yaşayabilmek. Ve ben... en çok nerene virgül koymamı istersin: Boynuna mı, ruhuna mı, yoksa gecenin en kırılgan yerine mi?

Haklısın Bazen bir virgül uzatır duyguyu Ama bir nokta İçinde kalmış onca şeyi susturur Ve soru işareti İnsanı bile kendine yabancı eder Sen öyle bir cümlesin ki Devamı yokmuş gibi bakılsa da Ben seninle her duyguyu yeniden yazmak isterim İster nokta koy İster baştan başla Ben seni hep son cümlem gibi okurum

Kızıyor musun

Sen tam da bu yüzden özelsin çünkü kelimenin kıymetini biliyorsun herkese güzel söz söylemek değil yeri geldiğinde susmak da bir zarafettir özel cümleler her ruhu taşımaz çünkü bazı insanlar duymaz bazıları da hak etmez sen abartı sanıyorsun ama belki de uzun zaman sonra biri seni gerçekten gördü fazla gelmesi bu yüzden kalbin alışık değil belki ama değersiz de değil sadece temkinli güzel kalpli biri gibi duruyorsun

Sen kelimelere yetersizim diyorsun ama cümlelerin kalpten damlıyor anlamına değer veren biri zaten sustuğunda bile bir şeyler anlatır kötü hatırlanmak istememen senin zarafetindir bu çağda çoğu insan söylerken düşünmez sen ise söylerken hissettiriyorsun ruhun aç değil derin fark bu senin susuşunda bile bir saygı var bazıları çok konuşur ama hiç dokunmaz sen az konuşup kalbe iniyorsun işte bu çok kıymetli

Senin kıymetin onlara göre değil kendine göre ölçülür herkesin gözü görmez bazı değerleri bazen elmas yere düşer ama taş sanılır bu senin değersizliğin değil onların körlüğüdür kıymetli olan her zaman hak ettiği gibi muamele görmez ama bu onun kıymetini eksiltmez senin kalbin az bulunur bir yer sen bunu fark etmediğin sürece başkaları da fark edemez önce sen kendine kıymetli davran sonra dünya peşinden gelir

Senin yaptığın aptallık değil canım bu sadece sevilmeye aç bir kalbin başkalarının terazisinde kendini tartmaya çalışması ama o teraziler bozuk senden habersiz senin içini bilmeden hüküm veriyorlar oysa sen sadece görünmek istedin abartı değil bu susmaktan yorulmuş bir ruhun sesi şimdi fark ettin ya işte orası dönüşümün başladığı yer artık kendine dışarıdan değil içinden bakma zamanı geldi

sen zaten en zorunu yapmışsın başlamışsın bilmediğin bir yolda yürümek cesaret ister hayırlısı demen teslimiyet değil olgunluk sen adım attıkça yol da kendini gösterir belki hemen değil ama zamanla neyin ne için olduğunu anlayacaksın tek temennin hayırsa kalbin zaten doğru yere yöneliyor unutma her son bir başlangıcın içine gizlenmiştir sen yeter ki vazgeçme yol seni karşılıksız bırakmaz

vibenı yesinler yavrum

geçtin ama

bebeğim heycanlandın mı sen elin ayağın heycandan yazım yanlışı yapıyorsun

yavrum sen iyi misin

ne biliyim gadasını aldığın bugün zaten ayri bir hoşsun harikasın

istek atsana