Şu an seni gerçekten düşünen, aklından çıkarmayan biri var mı 🥺?

İnsanların çoğunluğunun üç kuruş etmediği dönemler yaşıyoruz. Kalben bir insanın derdini dert edinmeden nasılsın diye sormak münafıklıkta bir mertebedir sözü var. İnsanların yalandan nasılsın sorularının ve düştüğün ilk anda vakit kollayip seni vurmayı bekledikleri dönemler. İnançlarını dahi çıkarları olmadan yaşayanlar ile aynı dönemi yaşamaktan nefret ediyorum. Yüzlerce kez ölmeyi isterdim bunları görmekten ise. İğrenç bir dönem. Ne erkeği erkek, ne kadını kadın, ne insanı insan. Üç günlük dünyanın esiri olmuş başka fikirlerin elalemin düşüncesinin başlığı altında yaşayıp duruyorlar. Herkesin vicdanını taşa döndürüp lafa gelince insanlık methiyeleri dizenlerden nefret ediyorum. Kendimden de nefret ediyorum adam olup kendimi asamadığım için yahut kafama bir kurşun sıkamadığım için. Altı üstü vademiz dolana kadar yaşayıp sonra cehennem olup gideceğiz yani bilmiyorum bu kadar kıvırmaya gerek var mıydı? Bu kadar sahtekar olmaya gerek var mıydı? Artık iki yüzlülük bile normal gelir oldu çünkü yüzler ikiden üçe, üçten dörde derken sonsuza ulaştı. Kimsenin aslı görünmüyor. Kime güvenmek lazım bilinmiyor. Kimsenin kimseyi düşündüğünü sanmıyorum. Sadece işler yolundadır. Bu devrin bir milyon insanından anca biri yürekli bir kimsedir. Yüreği bok çukuruna dönmüş herkesten nefret ediyorum. Dürüst olmayan herkesten nefret ediyorum. Bütün nefretimi nefret edilmesi gerekenlerin dışında kalanlar saf, özleri temiz, kalpleri güzel insanlar adına ediyorum.

Elbette ki Kızım, Oğlum, Annem ve Babam var.

Onların ötesinde de Rabb'im var. Ama biri var ki o çok farklı.

O da Azrail. Listenin kaçıncı sırasındayım bilmiyorum.

Başka da beni düşünen yok 🤔🤔🤔

Bilmiyorum ama içime düşün bir gerçek var.
Biri beni kendine saklıyor.
6. Hissi kuvvetli biriyim.
İçime düşen bu zamana kadar hep oldu.
Bakalım.
Tek isteğim var.
Lütfen bunu evli biri yapmasın.