Öz güvensizlik size ne kaybettirdi?

Hayır, teselli değil bu, öncelikle mevcut durumu kabullenmek ve üzülerek, kendine kızarak, pişmanlık duyarak herhangi bir durum değişikliği olmayacağı gerçeğinin tekrar farkına varmak. Akışına bırakırsın, kökten mümkün değil ama ufak tefek hareket, davranış, yöntem değişikliklerine gider öyle devam edersin, bi bakar gözlemlersin herhangi bir fark var mı olumlu yönde diye.. Hedeflerin doğrultusunda imkanlar ve beceriler elverdiği kadar elinden geleni uygularsın, etki tepki değerlendirmesini yaşayarak yaparsın= E "olduğu kadar, olmadığı kader" sözünün özetlediği hayat döngüsü içinde o malum sona kadar süreyi tamamlarsın -ki bunlar aslında keyfi, tercih falan değil zaten, mecburi istikamet, alternatif yok-

Örneğin ben, bugüne dek elimden geleni yaptım ve çok da kayda değer bir yol kat edemedim. Olmayınca olmuyor, her insanda her yetenek ve imkan yaratabilme ya da ikna etme becerisi bulunmuyor (bende fazlaca yok bunlar). Mecburen ilk olarak durumu, kolay kolay da değişemeyeceği, değiştiremeyeceğim gerçeğini (deneme, yanılma, sebep-sonuç ilişkisi doğrultusunda sağlaması ile) kabul ettim, bari kendimi yiyip bitirmemin de olumlu yönde bir gelişme elde etmem konusunda hiçbir işe yaramayacağını gayet iyi biliyorum. Ne teselli ediyorum kendimi ne de hırpalıyorum, nötr pozisyon işte -öyle diyelim- Kendiliğinden değişim, gelişim olursa olur, olmazsa en kötü mevcut vaziyette yok olana kadar hayatta kalmaya devam.