İnanıyor muyuz yoksa Zorunda mıyız?

Sorunun cevabini bilmiyorum

bir gariban görsem şayet yardım etmesem içim sızlıyor. Kendimi şereften ahlaktan yoksun görüyorum.

hırsızlığı arsızlığı yalanı dolandı içim almıyor kendime yakıştırmıyorum.

evliyim zina etsem yuvam yıkılacak zina etmiyorum

domuz Eti sagliksiz. Domuz seçici bir hayvan değil beslenirken onu da sevmiyorum. İçki nadiren gevşeme amaçlı olmuştur ama senede en fazla üç kez içerim oda meşrubat gibj sarhos olmadan içki de içmem desem yalan sayılmaz.

ee ben zaten Müslüman gibj yasiyorum. Madem yaşandım böyle o saman esheduenlailaheillah ve eshedu enne muhammeden abduhu ve resulugu diyeyim madem yaşantım bu iman edeyim şayet öldukten sonra diriliyorsak bari orada belki Allah gunahlarimin afından sonra beni cennetine koyar. Çünkü o gönüllerden neleri geçtiğini bilir çok bagislayicidir. Cok lutuf sahibidir.

İnsanın fıtratında olan bir durumu günümüzde bir çok insan, kendileri doğal bir kazanım sağlamışcasına alışmışlık itibarı içinde inanç sisteminin içinde yer aldığını düşünüyor ve bu düşünce bu insanların dilinde kalan bir aitlik söylemini oluşturuyor. İslamiyet için, geçerli olan fakat günümüzde çok yanlış anlaşılagelen bir cümle "dinde zorlama yoktur." İfadesi gayri müslimlere yönelik olarak söylenmiş bir cümledir. Yanlış anlaşılan kısım, bırakalım herkes ne yaparsa yapsın şeklindeki anlam değil. İslâmı insanlara zor ederek veya manipüle ederek , psikolojik veya fiziksel şiddet uygulayarak değil. Kalbini ısıtarak tebliğ etmek anlamındadır. Bu cümlenin söylenmesindeki etken , maalesef günümüzde ve tarihin hemen her döneminde İslamiyet dışında kalan ve amaçları insanları baskı yönetim altına alıp köleleştirmek isteyenlerin , her türlü şiddetle sözde dinlerine insanları zorla inandırma çabaları neticesinde oluşmuş. İslâm diğerlerinin yaptığı gibi zorbaların nefsî çıkarları için uygulanan bir inanç sistemi değil , gönül hoşnutluğu ile dünya yaşamını insanın kendi fıtratı üzerine yaşamasını sağlayacak bir sistemdir anlamında söylenmiştir. Yoktan var edildik. Bu edinim kendiliğinden olmadı , yaratıcı vardı. Yaratıcı bize bir fıtrat mizac yerleştirildi. Evrenin en önemli boşluğu olan kalpte ve ruhda insan varlığının kademelerinde yer alan bu boşluk bize yerleştirilmiş inanma eğilimli yaşam sürdürülüebilirliği olarak yer alır evrende boşluğun kabul edilmezliği gerçeğine baktığımız zamanda. Bahsettiğim bu boşluğun inanmakla doldurulması gerektiğidir. Bu gereken bir durumdur fakat , insanın ruhsal psikolojik , biyolojik olarak sağlıklı ve berrak bir sağlık içinde olabilmesi için yaşamsal tüm faktörlerde huzurlu bir ömür yaşayabilmesi için inanmak gereklilik değil, zaruriyettir. Kalpler ancak Allah ı c. c. anmakları refah bulur.