Duygularını saklamayı mı tercih edersin, yoksa açıkça söylemeyi mi?

Ben duygularımı genelde hemen açıkça söylemeyi tercih etmiyorum. Bunun nedeni duygusuz olmam değil, aksine fazla düşünmem. Ne hissettiğimi önce kendi içimde tartmaya ihtiyaç duyuyorum. Her duygu her an paylaşılmalı mı, karşımdaki bunu kaldırabilir mi, yanlış anlaşılır mı diye düşünüyorum.
Ama şunu da fark ettim: Duyguları sürekli saklamak insanı yoruyor. O yüzden güvendiğim, beni gerçekten anlayacağını hissettiğim insanlara karşı açık olmaya çalışıyorum. Bence denge önemli. Herkese her şeyi anlatmak doğru değil ama hiç kimseye hiçbir şey söylememek de insanı yalnızlaştırıyor. Benim düşüncem, doğru zamanda, doğru kişiye duygularını açıkça söylemek en sağlıklısı.

Karşılıklı Açık şeffaf ve net olunmasından yanayım. Aksi durum sadece zaman kaybı oluyor.


Gerek yok, hem de hiç yok.
Herkes beklentisini açık ifade etmeli ki hayal kırıklıklarının ve doğru olmayan umut tacirliğinin de önüne geçilebilsin.

Hiç bir zaman hiç bir şeyi saklamam. Ne olursa olsun iyi de olsa kötü de olsa söylerim Benim için her zaman doğrular ve net olmak önemlidir. Kimse gibi lafı kıvırıp saklamam neyse onu söylerim.

Söylemem gerektiğine kanaat getirirsem, mutlaka söylerim.

O arada ufak ufak yoklama çekerim zaten.

Karşılık varsa, devam, yoksa kimse öğrenemez.