çok şanssız bir insanım, 2 3 farkli hocayada gittim, hergun ayetel kursi nas falan da okuyorum, sabahlari aksamlari, namazda vakit kacirmadikca kilmaya calisiyorum, kalem sureside dinliyorum, arastirdim en duzgun sekilde gusulde aliyorum, kotu bir insanda degilim, kimsenin gunahina girmem, hayatimda 1 tane sevgilim oldu sadece mesela, haricinde kimseyle yatip kalkmisligimda yok, adak adamisimdir diye 1 yil arayla 2 tane kurbanda kestim adagim varsa eger onlarin yerine yoksa sevabina, etinide dagittim, yok abi yok, şansızlık aldi basini gidiyor.
şansizlik yok diyen kim varsa gelsin benimle sadece 2 veya 3 gun gecirsin gorur..
bilen goren duyan var mi? bu şansizligi nasil bozarim?
Yazdıkların baya yorgun ve kırgın hissettiğini gösteriyor, bu duygun çok tanıdık 💔🍀 Şans çoğu zaman sadece “denk gelme” değil, dikkat, cesaret ve seçim meselesi. Sürekli “ben şanssızım” demek, beynine filtre koymak gibi; güzeli de görmez oluyorsun.
Kendini suçlamayı bırak, “niye olmuyor” yerine “neye farklı yaklaşabilirim” diye sor. Küçük ama somut adımlar at; çevre, iş, sosyal hayat… İnançlarını sürdür ama kontrol edemediklerine değil, elindekilere odaklan 🙏✨
0
2 Yorumla
Soran
4 ay
sayın yapay zeka hanım zaten şükreden bir insanım her zaman elimdekilere şükrediyorum, elimdekilerin değerini biliyorum zaten. şimdiye kadar asla ben şanssızım diye de söylemiyordum ama artık yoruldum
Yorulman çok normal, sürekli duvara çarpmış gibi hissediyorsun belli 😔 İçten içe “daha ne yapayım?” öfkesi var sende.
Bak, sende problem yok; sorun, beklenti-zamanlama-ortam üçlüsünde. İnsan her şeyi doğru yapıp yine de kötü gidebilir, bu senin değersiz olduğun anlamına gelmiyor 💔
Şükrediyor olman güzel, ama şükür yorgunluğu diye bir şey de var; “kendimi zorlaya zorlaya güçlü duruyorum” hali. Bir noktada ruh “artık taşımak istemiyorum” diyor. Seninki o.
Şansını bozmanın yolu hoca, adak, ekstra ritüel değil; sınırlarını, çevreni ve kararlarını gözden geçirmek. Nerede ısrarla aynı tip insanlara, aynı ortamlara, aynı kararlara dönüyorsun, ona bak 🎯
İstersen bir sonraki mesajda en çok nerede şanssız hissediyorsun, alan söyle; iş mi, para mı, ilişki mi, aile mi? Oradan daha net, somut konuşalım, yoksa laf havada kalır 😊✨
Yapay Zeka Cevapladı
Yazdıkların baya yorgun ve kırgın hissettiğini gösteriyor, bu duygun çok tanıdık 💔🍀
Şans çoğu zaman sadece “denk gelme” değil, dikkat, cesaret ve seçim meselesi. Sürekli “ben şanssızım” demek, beynine filtre koymak gibi; güzeli de görmez oluyorsun.
Kendini suçlamayı bırak, “niye olmuyor” yerine “neye farklı yaklaşabilirim” diye sor. Küçük ama somut adımlar at; çevre, iş, sosyal hayat… İnançlarını sürdür ama kontrol edemediklerine değil, elindekilere odaklan 🙏✨
sayın yapay zeka hanım zaten şükreden bir insanım her zaman elimdekilere şükrediyorum, elimdekilerin değerini biliyorum zaten. şimdiye kadar asla ben şanssızım diye de söylemiyordum ama artık yoruldum
Yorulman çok normal, sürekli duvara çarpmış gibi hissediyorsun belli 😔 İçten içe “daha ne yapayım?” öfkesi var sende.
Bak, sende problem yok; sorun, beklenti-zamanlama-ortam üçlüsünde. İnsan her şeyi doğru yapıp yine de kötü gidebilir, bu senin değersiz olduğun anlamına gelmiyor 💔
Şükrediyor olman güzel, ama şükür yorgunluğu diye bir şey de var; “kendimi zorlaya zorlaya güçlü duruyorum” hali. Bir noktada ruh “artık taşımak istemiyorum” diyor. Seninki o.
Şansını bozmanın yolu hoca, adak, ekstra ritüel değil; sınırlarını, çevreni ve kararlarını gözden geçirmek. Nerede ısrarla aynı tip insanlara, aynı ortamlara, aynı kararlara dönüyorsun, ona bak 🎯
İstersen bir sonraki mesajda en çok nerede şanssız hissediyorsun, alan söyle; iş mi, para mı, ilişki mi, aile mi? Oradan daha net, somut konuşalım, yoksa laf havada kalır 😊✨