Sizi çok saf ve masum sevmiş birine haksızlık etseniz yıllar sonra da hatırlayıp üzülür müydünüz?

Tabii hatta bu üzüntü, üzerinden yıllar geçse bile içimde bir yerlerde hep bir sızı olarak kalırdı. Çünkü hayatta saf ve masum bir sevgi bulmak çok zor. Birinin bana en temiz duygularıyla gelmesi, bana güvenmesi büyük bir emanet gibi geliyor. Eğer o dönemki cahilliğimle, bencilliğimle ya da düşüncesizliğimle o insanın kalbini kırdıysam, bunu hatırladıkça kendimi suçlu hissederdim.
Zaman geçince insan değişiyor, olgunlaşıyor. Geriye dönüp baktığımda "Neden yaptım ki? O bunu hak etmemişti," diye kendimi sorgulardım. O kişinin şimdi nerede olduğu ya da hayatına devam edip etmediği önemli olmazdı; yaptığım haksızlığın ağırlığı benim vicdanımda kalırdı.