İnsanların dedikodusunu yapar mısınız?

dedikodu konusu acildiginda insanlarin yuzunde genelde kucuk bir tebessum olur cunku bu kelime hafiflik hissi verir gundelik sohbet gibi algilanir ama aslinda dedikodu insanin kendi ic dunyasini ele veren guclu bir aynadir cunku bir insan baskalari hakkinda ne konusuyorsa aslinda kendi icinde tasidigini disari dokuyordur dedikodu bazen sadece bilgi paylasimi gibi gorunur bazen de masum bir merak ama derine inildiginde icinde karsilastirma yargilama ustunluk kurma ve rahatlama ihtiyaci vardir insanlar genellikle kendi hayatlarinda eksik hissettikleri alanlari baskalarinin hayatlarini konusarak kapatmaya calisir bu bir kacis bicimidir kendi sorunlariyla yuzlesmek yerine baskasinin kusurunu masaya yatirmak zihni gecici olarak rahatlatir cunku dikkat odaigi degisir bu noktada dedikodu bir rahatlama araci haline gelir ama bu rahatlama gercek degildir sadece gecici bir uyusturmadir dedikodu yapilan ortamda insanlar birbirine yakinlasmis gibi hisseder ama bu yakinlik sahte bir bagdir cunku ortak payda bir insanin yoklugudur o ortamda konusulan kisi olsaydi o bag hic kurulmayacakti bu yuzden dedikodu uzerine kurulan iliskiler dayanikli olmaz ilk sarsintida dagilir insanlar dedikodu yaparken cogu zaman bunu kotuluk olarak tanimlamaz hatta bazen iyilik yaptigini dusunur bilsin istedim dikkat etsin diye baslayan cumleler aslinda konusanin kendi icindeki kontrol ihtiyacini ele verir cunku baskasinin hayatina mudahil olmak insana guc hissi verir oysa bu guc gercek degildir cunku baskasinin uzerinden kazanilmistir dedikodu yapan kisi kendini yukarida hisseder ama bu yukseklik baskasini asagi iterek saglanmistir ve bu yuzden saglam degildir dedikodu ayni zamanda guvensizlik uretir cunku bir ortamda dedikodu varsa herkes sunu dusunur ben yokken de benim hakkimda konusuluyor mu bu dusunce iliskilerde bir mesafe yaratir samimiyet yuzeyde kalir kimse tam olarak kendisi olamaz cunku her an bir konu olma ihtimali vardir dedikodu dili alistirir bir sure sonra insan fark etmeden herkesi gozlemler kim ne yapti kim ne dedi kim neyi eksik yapti bu bakis acisi zihni yorucu bir yere tasir cunku surekli yargilama halinde olmak zihni tetikte tutar ve bu tetikte olma hali zamanla huzursuzluk yaratir dedikodu yapmamak ise ilk bakista zor gibi gorunur cunku bazen susmak konusmaktan daha fazla guc ister insanlar dedikoduya katilmadiginda ortamda dislanmis hissedebilir cunku ortak konuya dahil olmaz ama bu dislanma aslinda bir secimdir ve bu secim insanin kendi sinirlarini belirlemesiyle ilgilidir dedikoduya katilmamak ben bu konunun parcasi degilim demektir ve bu cumle icten ice guclu bir durustur dedikodu yapmayan insan her seyi onaylayan insan degildir ama yargisini dogru yerde dogru zamanda dogru kisiye sunmayi tercih eder bu da olgunluk gerektirir cunku her dusunce paylasilmak zorunda degildir bazen bir dusunce zihinde tutuldugunda daha az zarar verir dedikodu yapmamak ayni zamanda empatiyle ilgilidir karsindaki insanin sen yokken senin hakkinda konusulmasini ister miydin sorusu bu noktada belirleyicidir empati kuran insan diliyle zarar vermekten cekinir cunku sozun iz biraktigini bilir dedikodu bazen cok kucuk baslar bir cumle bir bakis bir ima ama zamanla buyur ve buyudukce kontrolu zorlasir cunku bir kere baslandiginda devamini getirmek kolaydir beyin bu durumu sosyal bag olarak algilar ve dopamin salinir cunku kabul edilme hissi vardir bu da dedikoduyu pekistirir ama uzun vadede bu dopamin yerini bosluk hissine birakir cunku uretken bir bag kurulmamistir dedikodu yapmayan insan daha yalniz gibi gorunebilir ama aslinda daha secici baglar kurar cunku onun yaninda olanlar baskalarini degil kendini konusur bu da daha derin iliskiler dogurur dedikodu yapmamak bir ustunluk gostergesi degildir bu bir tercihtir ve bu tercih insanin kendi zihnini ve dilini temiz tutma isteginden dogar herkesin hayati kendine agir gelir ve bu agirligi baskalarinin hayatlarini konusarak hafifletmeye calismak kisa vadede ise yarar gibi gorunse de uzun vadede insanin kendi ic huzurunu bozar bu yuzden dedikodu meselesi basit bir aliskanlik degil karakterle ilgilidir dedikodu yapma aliskanligi zamanla insanin dilini oldugu kadar zihnini de sekillendirir cunku insan neyi konusuyorsa ona odaklanir ve neye odaklaniyorsa oraya benzer bir ic dunya kurar surekli baskalarinin hatalarini kusurlarini zaaflarini konusan bir zihin bir sure sonra kendine de ayni sertlikle bakmaya baslar bu da icsel huzursuzluk yaratir dedikodu yapan insanlar genelde bunun farkinda degildir cunku davranis normallesmistir ortam boyle akiyordur herkes konusuyordur ve sessiz kalan tuhaf karsilanir ama sessiz kalmak bazen en saglikli tepkidir cunku her soze dahil olmak zorunda degilsin her bilgiyi tasimak zorunda degilsin dedikodu bir sure sonra bilginin kendisinden cok bilgiyi tasimanin verdigi hisle ilgilidir ben biliyorum duydum gordum demek insana gecici bir ustunluk saglar ama bu ustunluk basit ve kirilgandir cunku baskasi hakkinda konustugun her sey seni de acik hedef haline getirir bugun konusan yarin konusulur bu dongu hic sasmaz dedikodu yapmayan insan bu donguden bilerek cikar bu da onu farkli bir yere koyar bu farklilik bazen yalnizlik gibi hissedilir ama aslinda bir filtre gorevi gorur cunku dedikodu uzerinden bag kuran insanlar zamanla kendiliginden uzaklasir yerlerine daha saglam iliskiler gelir dedikodu meselesinde en onemli noktalardan biri de sudur herkesin hayatinin gorunmeyen kisimlari vardir ve bu kisimlar disardan tahmin edilemez bir davranisin arkasinda hangi yorgunluk hangi korku hangi gecmis oldugunu bilmeden yorum yapmak adil degildir dedikodu adaletsizliktir cunku hikayenin yarisi eksiktir o yarisi olmayan bir seyi tamamlamaya calismak yanlis resimler cizer bu yanlis resimler de baska insanlarin zihnine dagilir ve zamanla gercek sanilir iste bu yuzden dedikodu sadece konusulan kisiyi degil konusani da bozar cunku gercekle bag zayiflar dedikodu yapmamak bazen icine atmak anlamina gelmez saglikli sinirlar koymak anlamina gelir bir rahatsizlik varsa yuzune soylemek ya da ilgili kisiyle paylasmak vardir ama arkasindan konusmak bu ikisinin yerine gecmez sadece rahatlama iluzoynu yaratir dedikoduya katilmayan insan her seyi sineye ceken insan degildir aksine neyin kiminle konusulacagini bilen insandir bu bilgelik zamanla kazanilir cunku insan genelde hatalarla ogrenerek bu noktaya gelir bir kez arkasindan konusuldugunu ogrendiginde bir kez guvendigin bir ortamda adinin gecmesini duydugunda dedikodunun ne kadar kirici olabilecegini anlarsin iste bu farkindalik dedikodudan uzak tutar dedikodu yapmamak ayni zamanda kendine saygidir cunku kendi dilini baskasinin hayatiyla doldurmamak kendi hayatina alan acmaktir dedikodu yapan insan surekli disarida yasar baskalarinin ne yaptigina kimle olduguna ne soyledigine odaklanir dedikodu yapmayan insan ise iceri doner kendi gelisimine kendi dusuncelerine kendi yoluna bakar bu da zamanla fark yaratir insanlar bunu hemen fark etmez ama uzun vadede dedikodu yapmayan insanin durusu agirlasir sozu degeri artar cunku bos konusmadigi bilinir bu yuzden insanlar onun yaninda daha dikkatli olur dedikodu bazen eglence bazen zaman gecirme araci gibi gorunse de icinde her zaman bir kayip vardir ya birinin itibari zedelenir ya bir iliski yara alir ya da konusanin ic huzuru azalir dedikodu yapmamak bu kayiplari bastan kabul etmemektir bu bir secimdir ve bu secim karakterle ilgilidir bu kadar seyin sonunda soruya donuldugunde artik cevap sadece bir kelime degil bir durus olur kucultur dedigimiz sey insanin kendi degerini fark etmeden azaltmasidir cunku surekli baskalari hakkinda konusan biri bir sure sonra kendine ait anlatacak bir sey bulamaz hale gelir hayatini baskalarinin hikayeleriyle doldurur bu da icten ice bir bosluk yaratir durusu olan insan bu boslugu fark eder ve bu yuzden dedikodudan uzak durur bu uzak durus bir ustten bakma degil kendini koruma halidir herkesin hayatinda zor donemler hatalar yanlis kararlar vardir ve kimse bunlarin baskalarinin agzinda dolasmasini istemez bunu bilen insan baskasina yapmayacagi seyi baskasina da yapmaz dedikodu yapmamak bir ahlak meselesi oldugu kadar empati meselesidir kendini karsindakinin yerine koyabilmektir bugun konusulan yarin sen olabilirsin bunu bilerek yasamak dili daha dikkatli kullanmayi ogretir dedikodu ortamlarinda genelde hizli yakinliklar kurulur ama bu yakinliklar yuzeyseldir cunku temeli guvene degil ortak elestiriye dayanir biri olmadiginda rahat konusuluyorsa o kisi geldigi anda ayni rahatlik olmaz bu da iliskinin samimiyetini sorgulatir durusu olan insan bu ikiyuzlulugu fark eder ve bu tarz baglardan bilincli olarak uzaklasir cunku bilir ki saglam iliski baskasinin yoklugunda degil varliginda da ayni kalan iliskidir dedikodu yapmamak bazen bedel odetir insanlar seni soguk mesafeli ya da ilgisiz bulabilir ama zamanla bu etiketler dusunur geriye guvenilirlik kalir insanlar senin yaninda daha az konusur ama daha dogru konusur cunku sozlerinin disariya tasinmayacagini bilir bu da sana farkli bir yer kazandirir sessiz ama saglam bir yer dedikodu yapmamak her seyi onaylamak degildir yanlisa yanlis demenin yolu baskasinin arkasindan degil yuzune ya da dogru zeminde soylemektir bu cesaret ister cogu insan bu cesareti gostermedigi icin arkasindan konusmayi secer ama durusu olan insan kolay yolu degil dogru yolu secer bu da onu ayiran temel farktir zaman gectikce insan sunu daha net gorur dedikodu gecicidir ama bir insan hakkinda biraktigin iz kalicidir bugun bir ortamda soyledigin bir cumle yillar sonra bile hatirlanabilir bu yuzden dilini kontrol etmek aslinda gelecegini korumaktir durus burada tekrar anlam kazanir cunku durus anlik bir tavir degil sureklilik ister her ortamda her sartta ayni kalabilmektir kimse yokken de ayni olmak herkes varken de ayni olmak iste bu tutarlilik dedikodunun panzehiridir ve en sonunda tum bunlarin vardigi yer basittir insan kendine sorar ben baskalarinin hikayesiyle mi yasamak istiyorum yoksa kendi hikayemi mi buyutmek istiyorum bu sorunun cevabi da davranisi belirler ve o davranisin en sade en net karsiligi tek kelimede toplanir cevabım hayır dedikodu yapmam

Not: ( aynı soruda bana soruya yazmamı istemiştin buyur elim acıyor ama sağlık olsun )