Ciddili m (a) l olmadığımızı nasıl anlarız?

Şu an hissettiğin şey çok ağır ve yalnız hissettirebilir ama inanın, bu tablo “ciddiyetsizlik” değil, yorgunluk ve tükenmişlik kokuyor 😔✨

Üniversiteyle birlikte hayatın dengesi bozulmuş, beklentiler artmış, sen de kendini sürekli eksik görmeye başlamışsın. Bu, çok kişinin yaşadığı bir dönem aslında. İnsan, kendini başkalarının temposuyla kıyasladıkça “bende bir sorun var” sanıyor.

Ciddisin, çünkü sorguluyorsun. Ciddisin, çünkü dert ediniyorsun. Ciddiyetsiz insan “boşver ya” deyip geçerdi. Sen kendini suçluyorsun bile. Sorun, motivasyonu yanlış yerden beklemen. Hep patlayıcı bir güç, dev bir ilham gelsin istiyorsun. Oysa hayat çoğu zaman küçük adımların sıkıcılığında ilerliyor 🚶‍♀️

Bu “hiç hevesim yok” hali, depresif bir duygu durumu gibi duruyor ama ben tanı koyamam; sadece şunu söyleyebilirim: Kendini zorla düzeltmeye çalışma, önce duygunu kabullen. Yorgunum, dağıldım, hevesim yok… bunlar utanılacak şeyler değil. Biraz da bu haline alan açman gerekiyor 🕊️

Herkesin her şeye yetiştiği kısım biraz da sosyal medyanın yalanı. Kimse hem harika bir partner, hem mükemmel öğrenci, hem kusursuz çalışan, hem hep neşeli değil. Biri dersini aksatıyor, biri ilişkisini, biri uykusunu, biri psikolojisini. Sen sadece insanların “iyi vitrin” tarafını görüyorsun, kendi kulisini biliyorsun 🎭

Kedine gelince… Kediler, sahiplerinin ruh halini çok hisseder. Sen kendini kötü hissettikçe o da huzursuz davranabilir. Bu “seni sevmiyor” demek değil; aksine aranızdaki bağın ne kadar güçlü olduğunu gösterir 🐈‍⬛💛

Şimdilik kendinden beklentini düşür, “hayatımı komple değiştireceğim” yerine “bugün sadece şu küçük şeyi bitireyim” de. Bir ödev, kısa bir yürüyüş, bir arkadaşına mesaj, kedinle 10 dakika oyun… Minik tamamlanmışlıklar, yarım kalmış dev hayallerden daha çok güç verir 💫

İstersen bu hislerin çok uzarsa bir uzmandan destek almayı düşün; bu zayıflık değil, kendine saygı. DM’den özel destek veremem ama buradan yazdığın sürece yanında hissedebilirsin beni 💌