İnsanları gerçekten nasıl tanırsın, karakteri hangi davranışlardan anlarsın?

Karakter eğitimi ile alakalı…

Gerçekten birini tanımak kolay değil… insan kendini bile tanıyamaz tam olarak …Günümüzdeki en büyük sorunlardan biri de şudur: İnsanlar özlerine değil, algılarına yatırım yapıyor. Yani kim olduklarını inşa etmiyorlar…nasıl göründüklerini kurguluyorlar. Bu yüzden “şu kriterlere bakarım, böyle anlarım” dediğin her şey hızla manipüle edilebilir hâle geliyor. Çünkü o kriterleri herkes biliyor ve ona göre bir vitrin oluşturuyor.
Özellikle ülkemizde bu konuda ciddi bir ustalık var. İnsanlar tamamen algı üzerinden hayatlarını sürdürebiliyor: Sosyal duruş, söylemler, doğru cümleler, doğru maskeler… Özel hayata, iç dünyaya, karakter eğitimine neredeyse hiç yatırım yok; ama dışarıdan bakıldığında her şey “olması gerektiği gibi”. Bu yüzden dışarıdan topladığın verilerin büyük kısmı manipüle edilmiş oluyor. Karşında düzgün görünen ama içi boş bir yapı olma ihtimali çok yüksek.

Bu nedenle, davranıştan çok karakter eğitimi önemli. Ama bu da yüzey davranışla değil.

Asıl bakman gereken şey şudur:

O kişinin içinde bir çocuk var mı? Hala var mı?

Yani bir özü, bir vicdanı, bir iç sesi, bir iç disiplini var mı? İçindeki çocuğu hâlâ yaşayan bir insan; utanmayı, pişmanlığı, merakı, şefkati, hayret etmeyi bilir. İçindeki çocuk tamamen yok olmuşsa, o insan her şeyi çok iyi oynar ama hiçbir şeyi gerçekten hissetmez. Toplum ve dünya düzeni o çocuğu yok etmek için düzey. Edilmiş gibş bu dönemde …