Yakın olmak mı yorar, mesafeli olmak mı?

Yakın olmak da mesafeli olmak da insanı yorabilir, ama farklı şekillerde. Yakınlık, emek ister, açıklık ister ve sorumluluk getirir. Kendini açtıkça savunmasız kalırsın; karşındakini düşündükçe kendini ihmal edebilirsin. Tek taraflı bir yakınlık veya belirsiz sınırlar olduğunda bu yorgunluk daha da artar. Mesafeli olmak ise sessiz bir yorgunluk yaratır. Kendini geri çekersin, koruyor gibi görünürsün ama yalnız kalırsın. Söylenmeyenler birikir, bağlar zayıflar ve kendi ağırlığını tek başına taşımak zorunda kalırsın. Bu da başka bir tür yorgunluktur. Asıl belirleyici olan yakınlık ya da mesafe değil, dengedir. Sınırları olan bir yakınlık dinlendirir; seçerek kurulan bir mesafe korur. Yoran şey ya kendinden fazla vermek ya da tamamen geri çekilmektir. İnsan, ne çok iç içe kalarak ne de tamamen uzak durarak rahat eder; kendini kaybetmediği yerde huzur bulur.

Bence insanın yakın olmadığı kişiye mesafeli olması hatta tamamen uzak olması en öantıklı kararlardır.
Ben kendimi birşne yakın hissetmiyorsam evet arada sorarım halini hatrını ama bu tamamen benim vijdanım ile alakalı birşeydir.