İnsan hep kıymeti bilinmeyen yerde mi olur?

Ben şöyle bir şey diyebilirim. Gösterdiğiniz nezaketi karşınızdaki kişiden görmüyorsanız , iletişimi azaltın. Gördüğüm ve okuduğum kadarıyla kırılgan bir yapıya sahipsiniz. Herkesi kendisi gibi gören ve ince düşünen biri. Maalesef herkes sizin gibi olmaz. Ama özgüven eksikliği de gördüm. Kendinizi sevin. Kendinize değer verin. Anlıyorum ki her insan gibi konuşacak dertleşecek güvenebileceğiniz biri hayatınız da olsun istiyorsunuz. Oysa ki şah damarından bile yakın olan Rabbim yok mu. Ona sığının. İnsan önce kendini sorgulamalı. Eğer ki kendinizi sorguladığınız da bir yanlış yoksa , o zaman sorun onlardadır. Ne yapmak gerek? Hayatın kuralı , iyi gelmeyene zamanını harcama. Gelirken kimseye lütfen gel demedik , giderken de gitme demeyiz. Böyle olun. Gösterdiğiniz nezakete saygı duyan insanları hayatınız da barındırın. Az olsun öz olsun. Böyle duygusal olup kırılmayın kırmayın kendinizi. Ve bu arada yalnızlığın genelde temel sorunu herkesin kendine denk insan aramasıdır. Bence en büyük hata da bu. Doktor avukat arar , iyi geliri olan kötü gelirliye bakmaz , herkes kendisinin üstünde birini arar. Oysa insan yüreğinin anlaşıldığı yere huzur bulur. Saygılarımla , umarım kendinizi daha iyi hissedecek , zihninizi rahatlatacak şeylere yöneltirsiniz kendinizi. Zira inşaları çokta umursamayın. Herkes vefalı ya da fedakar değil. Ben zamanda iyi gelirim varken çevrem oluk oluk insan doluydu. Sorunlar yaşadım ve işsizim kimse yok. İş bulunur , para kazanılır , düzen kurulur. Bir şekilde Allah nasip eder her şey olur. Ama size siz olduğunuz için değer veren zor bulunur.

insan değer gördüğü toprakta açan bir çiçektir ve hayat da o toprağa düşene kadar kanatsız uçman gereken bir tohum olmanı ister.. seni çok iyi anlıyorum çünkü aynı durumdayım tek farkımız ben bunu umursamıyorum her şeyin farkındayım kendime yeterim