Korkularınla nasıl baş ediyorsun?

Korkularımla doğrudan savaşmaya çalışmam. Uzun süre şunu fark ettim: Üzerlerine yürüdükçe büyüyorlar, yok saydıkça da sessizce güçleniyorlar. O yüzden önce durup onları anlamaya çalışırım. “Bu korku bana ne anlatmak istiyor?” diye sorarım. Çoğu zaman korkunun altında belirsizlik, kontrol kaybı ya da incinme ihtimali vardır. Sonra korkuyu küçültmeye çalışırım. Hepsini bir anda yenmek yerine parçalara ayırırım. Bugün sadece bir adım, yarın bir tane daha. Korku genelde gelecekle ilgilidir; ben onu bugüne çektiğimde etkisi azalır. Şu an gerçekten tehlikede miyim, yoksa zihnim mi senaryo yazıyor, bunu ayırt etmeye çalışırım. Bir de kendime şunu hatırlatırım: Korkmak zayıflık değil. Korkuya rağmen hareket edebiliyorsan, asıl güç oradadır. Bazen baş edemediğim de olur; o zaman da kendime sert davranmam. Geçmesine izin veririm. Her korku aşılmak zorunda değil, bazıları sadece sakinleşmek ister. Sanırım benim yöntemim şu: Korkularımı susturmaya çalışmak yerine, onlarla konuşmak.