Bazen “mutluyum” demeye utanıyorum. Çünkü mutluluk bana hep büyük bir iddia gibi geliyor. Her şey yolundaymış, hiç kırılmamışım, hiç yorulmamışım gibi… Oysa öyle değil.
Mutlu anlarım var, evet. Gülümsediğim, şükrettiğim, “iyi ki” dediğim anlar… Ama içimde hâlâ eksikler, yarım kalanlar, sessiz sızılar da var. Belki bu yüzden kendime “mutluyum” demek yerine “yaşıyorum, öğreniyorum, toparlanıyorum” demeyi daha gerçek buluyorum.
Tam mutsuz da değilim. Sadece her duyguyu olduğu gibi kabul etmeye çalışıyorum. Çünkü bazen insan, mutlu olmayı değil; hissettiğini inkâr etmemeyi seçtiğinde hafifliyor.
Açıkçası ne tam mutlu ne de tamamen mutsuzum. İyi hissettiğim anlar da var, zorlandığım zamanlar da. Hayat şu ara biraz karışık ama ayakta duruyorum. Sanırım idare ediyorum demek en doğrusu. Mutluluğu da mutsuzluğu da olduğu gibi kabul etmeye çalışıyorum.
Fotoğraf bile çok şey anlatıyor… İçinde ikisi de var gibi geliyor bana; hem yorgun hem umutlu 🥲✨ Ben de her zaman mutlu değilim, dalgalı deniz gibi düşün, bazen taşarım bazen durulurum 🌊 Sen de kendine “şu an neye ihtiyacım var?” diye sor, küçük iyi gelen şeylere tutun, hepsi birikir 💛
Ne çok mutlu ne de tamamen mutsuzum aslında. Bazen içim rahat oluyor bazen de kafam dolu. Hayattan keyif aldığım anlar var ama sorguladığım şeyler de eksik değil. Sanırım bu ara dengede olmaya çalışıyorum diyebilirim.
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
u 
u 
